بررسی رابطه سبک های فرزندپروری با مشکلات رفتاری دانش آموزان در مدرسه

سبک های فرزندپروری به عنوان الگوهای رفتاری والدین در تعامل با فرزندان، نقش مهمی در شکل گیری شخصیت، رفتار اجتماعی و سلامت روانی کودکان و نوجوانان ایفا می کنند. در این میان، نوع سبک فرزندپروری می تواند زمینه ساز بروز یا کاهش مشکلات رفتاری در محیط مدرسه باشد. پژوهش های متعدد نشان داده اند که سبک های فرزندپروری مستبدانه، سهل گیرانه و بی توجه اغلب با افزایش رفتارهای پرخاشگرانه، نافرمانی، اضطراب و اختلال در روابط اجتماعی در دانش آموزان همراه است، در حالی که سبک فرزندپروری دموکراتیک که مبتنی بر تعامل مثبت، احترام متقابل و نظارت منطقی است، می تواند منجر به کاهش مشکلات رفتاری و افزایش سازگاری دانش آموزان در مدرسه شود.این مقاله با مرور منابع نظری و تجربی، تلاش دارد به تبیین نقش سبک های فرزندپروری در بروز یا پیشگیری از مشکلات رفتاری دانش آموزان بپردازد. همچنین عوامل زمینه ای موثر مانند فرهنگ، وضعیت اقتصادی خانواده، سطح تحصیلات والدین و تعامل مدرسه با خانواده نیز مورد توجه قرار گرفته اند. یافته های موجود نشان می دهند که آگاهی بخشی به والدین، ارتقاء مهارت های فرزندپروری و تقویت همکاری بین مدرسه و خانواده از راهکارهای موثر برای پیشگیری از آسیب های رفتاری در محیط آموزشی هستند.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، مشکلات رفتاری ، تعامل والد–فرزند ، مدرسه ، روان شناسی تربیتی