اقدام پژوهی : چگونه توانستیم با به کارگیری تکنیک های آرام سازی ذهن و محیط یادگیرنده، مشکل عدم تمرکز دانش آموزان مدرسه مان را کاهش دهیم؟

یکی از چالش های اساسی در مدارس امروزی، کاهش تمرکز ذهنی دانش آموزان در کلاس درس است. عوامل متعددی مانند استرس، شلوغی محیط، سبک زندگی دیجیتال، استفاده بیش ازحد از شبکه های اجتماعی، کم خوابی و بی نظمی ذهنی موجب شده است که بسیاری از دانش آموزان علی رغم حضور فیزیکی در کلاس، از لحاظ ذهنی درگیر مطالب نباشند. این اقدام پژوهی با هدف یافتن راهکارهایی عملی و کم هزینه برای کاهش این مشکل در سطح آموزشگاه طراحی شد.ما با بررسی وضعیت اولیه، گفتگو با معلمان، مشاهده رفتارهای کلاسی، و اجرای چند آزمون ساده تمرکز، به این نتیجه رسیدیم که سطح عدم تمرکز در بسیاری از دانش آموزان بالاست و روی کیفیت یادگیری آن ها تاثیر منفی گذاشته است. در پاسخ به این مشکل، مجموعه ای از مداخلات طراحی شد. این مداخلات شامل آموزش تنفس آگاهانه، تمرینات ذهن آگاهی (Mindfulness)، کاهش محرک های محیطی مزاحم، پخش موسیقی آرام، افزایش تحرک میان کلاسی، تشویق به خواب منظم، و مشارکت فعال تر دانش آموزان در فرایند تدریس بود.پس از اجرای این برنامه ها به مدت دو ماه، تمرکز، حضور ذهن، مشارکت کلاسی و نمرات دانش آموزان در آزمون های درون مدرسه ای به طور محسوسی افزایش یافت. همچنین بازخورد معلمان و اولیا نشان داد که دانش آموزان آرام تر، با انگیزه تر و یادگیرنده تر شده اند. در نتیجه، می توان گفت اجرای روش های آرام سازی ذهن و بهبود فضای یادگیری، نقشی کلیدی در رفع اختلال تمرکز ایفا می کند و قابل تعمیم به دیگر مدارس نیز هست.

کلیدواژه ها:

اختلال حواس ، آرام سازی ذهن ، ذهن آگاهی (Mindfulness) ، مدیریت کلاس ، آموزش تعاملی ، دانش آموزان ابتدایی و متوسطه ، یادگیری موثر ، استرس تحصیلی ، تکنیک های تنفسی