تاثیر هوش هیجانی و شیوه های بر انگیختن آن در دانش آموزان

هوش هیجانی، احساسی یا عاطفی شامل شناخت، کنترل عواطف و هیجان های خود است. هوش هیجانی، اصطلاح فراگیری است که مجموعه گسترده ای از مهارت ها و خصوصیات فردی را دربرگرفته و به طور معمول به آن دسته مهارت های درون فردی و بین فردی گفته می شود که فراتر از دایره مشخصی از دانش های پیشین، مانند بهره هوشی و مهارت های فنی یا حرفه ای است.اصطلاح هوش عاطفی برای اولین بار در دهه ۱۹۹۰ توسط دو روان شناسی به نام های جان مایر و پیتر سالووی مطرح شد. آنان اظهار داشتند، کسانی که از هوش هیجانی برخوردارند، می توانند عواطف خود و دیگران را کنترل کرده، بین پیامدهای مثبت و منفی عواطف تمایز گذارند و از اطلاعات عاطفی برای راهنمایی فرایند اندیشه و اقدامات شخصی استفاده کنند.در دنیایی که زندگی میکنیم اغلب هوش را به عنوان توانایی فرد برای درک مفاهیم و سرعت یادگیری آنها تعریف میکنیم؛ اما هوش تنها در این مفاهیم خلاصه نمیشود هوش فقط یک نوع نیست؛ هوش هیجانی یا هوش عاطفی نوع دیگری از هوش است. همان طور که توانایی بیان و مدیریت احساسات فردی در زندگی امری ضروریست توانایی درک تشخیص و واکنش به احساسات دیگران نیز واجب و لازم است دنیایی. را تصور کنید که در آن فرد نمیتواند بفهمد که دوستش ،غمگین یا همکلاسی اش عصبانی است. روانشناسان از این آگاهی به عنوان هوش هیجانی یاد میکنند و حتی برخی از کارشناسان معتقدند که این نوع از هوش میتواند از ضریب هوشی، در موفقیت کلی فرد در طول زندگی مهمتر باشد شکل گیری اجزای هوش هیجانی ابتدا در سال های اولیه زندگی کودک انجام میگیرد اگرچه شکل گیری این ظرفیتها در خلال سالهای مدرسه نیز ادامه پیدا کند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، دانش آموزان ، مهارت ها ، ضریب هوشی ، عواطف ، روان شناسی.