تاثیر محیط زیست در راهکارهای مبتنی بر طبیعت در برنامه ریزی شهری

در دهه های اخیر شاهد افزایش مطالعات دانشگاهی در زمینه راهکارهای مبتنی بر طبیعت بوده ایم که نشان دهنده دیدگاه رو به رشد مبنی بر اینکه طبیعت می تواند به ما در مقابله با بحران های آب و هوایی و زیست محیطی کمک کند. خود مفهوم "طبیعت" به ندرت تعریف می شود. این مقاله به بررسی ایده های مربوط به طبیعت در گفتمان های راهکارهای مبتنی بر طبیعت در برنامه ریزی شهری می پردازد و استدلال می کند که رمزگشایی از مفاهیم آنان جهت توسعه دقیق تر و حساس تر به شرایط محلی برنامه ریزی برای انسان ها و سایر موجودات زنده حیاتی است. یافته ها نشان می دهند که "طبیعت" اغلب به صورت انتزاعی یا از طریق معیارهایی مانند خدمات اکوسیستم یا تنوع زیستی مورد استفاده قرار می گیرد. اگرچه ویژگی های مکانی راهکارهای مبتنی بر طبیعت در متون علمی به رسمیت شناخته شده است، اما تعاریف و ارزش های محلی از طبیعت به اندازه کافی لحاظ نمی شوند که این امر می تواند پذیرش بلندمدت راهکارهای مبتنی بر طبیعت را به خطر اندازد. این مطالعه همچنین بر به رسمیت شناختن فزاینده ارزش های متعدد طبیعت و پتانسیل رویکردهای بوم محور برای به چالش کشیدن مبانی انسان محور راهکارهای مبتنی بر طبیعت تاکید می کند. مقاله نتیجه می گیرد که رمزگشایی از معانی اغلب متناقض طبیعت، برای توسعه آگاهانه تر تحقیقات راهکارهای مبتنی بر طبیعت در نظریه و عمل برنامه ریزی افزایش اثربخشی، شمولیت و عدالت زیست محیطی ابتکارات راهکارهای مبتنی بر طبیعت و جریان سازی موثر آنها بسیار مهم است. با پذیرش تعاریف متعدد از طبیعت و تقویت درک عمیق تری از روابط انسان و طبیعت، تحقیقات راهکارهای مبتنی بر طبیعت می تواند از آینده های شهری پایدارتر، مقاوم تر و عادلانه تر حمایت کند.

کلیدواژه ها:

طبیعت ، راهکار مبتنی بر طبیعت ، تعریف ، برنامه ریزی شهری