تاثیر شفافیت مالی و گزارشگری حسابداری بر اعتماد عمومی و مشارکت شهروندان در پرداخت عوارض شهری

این پژوهش با هدف تبیین نقش شفافیت مالی و گزارشگری حسابداری در ارتقای اعتماد عمومی و افزایش مشارکت شهروندان در پرداخت عوارض شهری انجام شده است و به بررسی سازوکارهای نهادی و رفتاری می پردازد که از طریق آن ها کیفیت افشا و پاسخگویی مالی می تواند اعتماد شهروندان به شهرداری را تقویت کند. با توجه به چالش های گسترده شهرداری ها در زمینه تامین پایدار منابع مالی، یافته های ادبیات نشان می دهد که نبود شفافیت و گزارشگری قابل اتکا موجب افزایش ادراک شهروندان از فساد، ناکارآمدی و عدم پاسخگویی می شود و در نتیجه، انگیزه آن ها برای مشارکت مالی کاهش می یابد. در این پژوهش، بر مبنای نظریه نمایندگی، نظریه مشروعیت و چارچوب های اعتماد نهادی، یک مدل مفهومی تلفیقی توسعه یافته است که در آن شفافیت مالی به عنوان متغیر مستقل، گزارشگری حسابداری به عنوان سازوکار نهادی مکمل، اعتماد عمومی به عنوان متغیر میانجی و مشارکت شهروندان در پرداخت عوارض به عنوان متغیر پیامدی در نظر گرفته شده اند. روش پژوهش کمی و مبتنی بر پیمایش بوده و داده ها از طریق پرسش نامه استاندارد جمع آوری و با مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد که شفافیت مالی اثر مثبت و معناداری بر اعتماد عمومی دارد و اعتماد عمومی نیز رابطه ای تقویت کننده با مشارکت شهروندان برقرار می کند. همچنین گزارشگری حسابداری به عنوان یک سازوکار رسمی افشا، هم به طور مستقیم و هم از طریق افزایش اعتماد، مشارکت شهروندان را ارتقا می دهد. تفسیر یافته ها نشان می دهد که شهروندان زمانی در پرداخت عوارض شهری همراهی بیشتری نشان می دهند که اطمینان یابند منابع عمومی به صورت شفاف مدیریت شده و گزارش های مالی قابل فهم، به موقع و قابل حسابرسی منتشر می شوند. پیامدهای مدیریتی تحقیق تاکید می کنند که شهرداری ها باید استانداردهای افشای مالی، سامانه های گزارشگری الکترونیکی و راهبردهای ارتباطات مالی را تقویت کنند تا هم اعتماد عمومی افزایش یابد و هم زمینه برای مشارکت پایدار شهروندان در تامین مالی خدمات شهری فراهم شود.

کلیدواژه ها:

شفافیت مالی ، گزارشگری حسابداری ، اعتماد عمومی ، عوارض شهری ، مشارکت شهروندان.