نقش ابزارهای دیجیتال و فناوری های نوین در تحول محیط یادگیری

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش ابزارهای دیجیتال و فناوری های نوین در تحول محیط های یادگیری انجام شده است. بیان مسئله نشان می دهد که اگرچه مدارس در سال های اخیر به طور گسترده به فناوری مجهز شده اند، اما عدم آشنایی کافی معلمان با شیوه های ادغام موثر فناوری، تداوم شکاف دیجیتال میان دانش آموزان و محدودیت های زیرساختی باعث شده است بهره گیری از این ابزارها به صورت یکپارچه و اثربخش محقق نشود. بر این اساس، اهداف تحقیق شامل شناسایی ابزارهای دیجیتال آموزشی، بررسی تاثیر فناوری بر کیفیت یادگیری، تحلیل تغییر نقش معلم و دانش آموز و شناسایی چالش ها و موانع به کارگیری فناوری است. روش پژوهش به صورت توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی انجام شد و داده ها از طریق منابع معتبر داخلی و خارجی گردآوری و با استفاده از تحلیل محتوای قیاسی بررسی شد. یافته ها نشان داد که فناوری های نوین باعث افزایش تعامل، ارتقای انگیزش، تقویت یادگیری فعال و گسترش توانمندی های خودتنظیمی دانش آموزان می شود و نقش معلم را از انتقال دهنده محتوا به طراح و تسهیل گر یادگیری تغییر می دهد. با این حال، چالش هایی مانند شکاف دیجیتال، کمبود مهارت معلمان، ضعف زیرساخت ها و نگرانی های اخلاقی مانع تحقق کامل ظرفیت های فناوری می شود. در نتیجه، موفقیت تحول دیجیتال در آموزش نیازمند تقویت سواد دیجیتال معلمان، توسعه زیرساخت ها و سیاست گذاری مسئولانه است.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، ابزارهای دیجیتال ، یادگیری فعال ، سواد دیجیتال معلم ، شکاف دیجیتال ، تحول یادگیری ، تحلیل محتوای قیاسی.