بررسی رابطه تاب آوری روانی باکنترل شغلی

هدف از این پژوهش بررسی رابطه ی میان تاب آوری روانی و کنترل شغلی در میان کارکنان است. تاب آوری به عنوان توانایی سازگاری موثر با فشارهای روانی و چالش های محیط کار، یکی از مولفه های اساسی سلامت روان در محیط های سازمانی به شمار می آید. از سوی دیگر، کنترل شغلی به میزان آزادی عمل، اختیار تصمیم گیری و احساس تسلط فرد بر وظایف و شرایط کاری اشاره دارد. پژوهش های اخیر نشان می دهد که افرادی با سطح بالای کنترل شغلی، در مواجهه با استرس های شغلی انعطاف پذیرتر و مقاوم ترند. در این مطالعه، به صورت توصیفی – همبستگی، داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد تاب آوری کونور و دیویدسون (CD RISC, ۲۰۰۳) و کنترل شغلی کاراسک (۱۹۹۸) گردآوری شد. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد بین تاب آوری روانی و کنترل شغلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p < ۰.۰۱)، به این معنا که افزایش حس کنترل در محیط کار می تواند سطح تاب آوری روانی کارکنان را ارتقا دهد. یافته ها تاکید می کنند که برنامه های توسعه منابع انسانی باید با تمرکز بر افزایش کنترل شغلی، به تقویت تاب آوری و کاهش فرسودگی روانی کمک کنند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری روانی ، کنترل شغلی ، استرس شغلی ، سلامت روان ، منابع انسانی