چشم انداز معلمان نسبت به پیوند هوش مصنوعی با تدریس خلاق و ارزیابی هوشمند
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 64
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_3551
تاریخ نمایه سازی: 8 آذر 1404
چکیده مقاله:
گسترش هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، دیدگاه ها و نقش حرفه ای معلمان را با تحولی اساسی روبه رو کرده است. تدریس خلاق و ارزیابی هوشمند به عنوان دو محور مهم آموزش نوین، بیش از سایر حوزه ها تحت تاثیر این فناوری قرار گرفته اند و نگرش معلمان نسبت به این پیوند نقشی تعیین کننده در موفقیت یا شکست آن دارد. یافته های پژوهش ها و گزارش های بین المللی نشان می دهد که بسیاری از معلمان هوش مصنوعی را فرصتی ارزشمند برای ارتقای کیفیت تدریس و یادگیری می دانند؛ زیرا این فناوری امکان تولید محتوا و ایده های خلاقانه، طراحی فعالیت های مسئله محور، کاهش بار کاری و افزایش فرصت برای هدایت عمیق تر یادگیرندگان را فراهم می کند. از نظر آنان، ابزارهای تولید خودکار متن، تصویر و سناریو، شبیه سازهای آموزشی و سامانه های پیشنهاددهنده محتوا، موجب تقویت خلاقیت در فرایند تدریس و توسعه تجربه های یادگیری جذاب تر و فعال تر می شود.در حوزه ارزیابی هوشمند نیز نگرش معلمان غالبا مثبت و همراه با انتظارات بالا نسبت به دقت، سرعت و توان تحلیل داده های عملکرد یادگیرندگان است. معلمان هوش مصنوعی را عاملی برای بهبود بازخورد، شخصی سازی فرایند ارزیابی، تشخیص نقاط ضعف و قوت دانش آموزان، و پیش بینی عملکرد آینده می دانند. این فناوری می تواند با تحلیل الگوریتمی، الگوهای پنهان در یادگیری را آشکار کرده و امکان مداخلات آموزشی هدفمندتر را فراهم آورد. با این حال، نگرانی هایی همچون سوگیری الگوریتمی، تهدید حریم خصوصی، کاهش نقش قضاوت انسانی و احتمال وابستگی بیش ازحد به ابزارهای خودکار بر نگرش معلمان سایه می افکند.چشم انداز معلمان نسبت به ادغام هوش مصنوعی در تدریس خلاق و ارزیابی هوشمند، ترکیبی از پذیرش، امید، احتیاط و نگرانی است. آنان تاکید می کنند که این فناوری تنها هنگامی موثر خواهد بود که به عنوان مکمل توان انسانی و نه جایگزین آن به کار گرفته شود. توسعه سواد فناورانه، تدوین خط مشی های اخلاقی و فراهم سازی زیرساخت های مناسب از مهم ترین پیش نیازهای بهره گیری از هوش مصنوعی از دیدگاه معلمان به شمار می رود.در نهایت، دیدگاه معلمان نشان می دهد که پیوند هوش مصنوعی با تدریس خلاق و ارزیابی هوشمند می تواند مسیر آموزش را به سوی یادگیری عمیق تر، شخصی سازی شده تر و نوآورانه تر هدایت کند، مشروط بر آنکه نقش انسان محور معلم حفظ شود، مهارت های حرفه ای او تقویت گردد، و چارچوب های اخلاقی و شفافیت الگوریتمی تضمین شوند. این چکیده نشان می دهد که نگرش معلمان یک عامل کلیدی در شکل دهی آینده آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی است و فهم دقیق آن می تواند راهنمای سیاست گذاری ها و پژوهش های آتی در حوزه فناوری آموزشی باشد.
نویسندگان
رضا نعیمی راد
کارشناسی ارشد زبان وادبیات فارسی
الهه خرمی
کارشناسی
علی قدم دزفولی
کارشناسی ارشد ادبیات عرب