روش تحلیل لایه های حفاظتی (LOPA) و کاربرد آن در تعیین و ارزیابی سطح یکپارچگی ایمنی (SIL)

مدیریت نظام مند ریسک های فرآیندی در صنایع حساس مانند نفت، گاز و پتروشیمی مستلزم استفاده از روش های تحلیلی دقیق و ساختاریافته جهت شناسایی، ارزیابی و کنترل مخاطرات است. تحلیل لایه های حفاظتی (LOPA) به عنوان روشی نیمه کمی و ساختاریافته، جایگاهی کلیدی در ارزیابی و مدیریت ایمنی فرآیند دارد. این روش ابزاری موثر جهت سنجش اثربخشی، استقلال عملکردی و کفایت لایه های حفاظتی مستقل (IPL) در کاهش ریسک ناشی از سناریوهای خطرناک محسوب می شود. LOPA امکان کمی سازی مستند ریسک باقی مانده را فراهم می آورد؛ سطح ریسکی که پس از پیاده سازی تمامی لایه های حفاظتی و اقدامات کنترلی همچنان در سیستم باقی می ماند و با مقایسه آن با معیار ریسک قابل تحمل، سطح یکپارچگی ایمنی مورد نیاز برای توابع ابزار دقیق ایمنی (SIF) تعیین می شود. بنابراین به کارگیری صحیح و مستندسازی شده روش تحلیل لایه های حفاظتی (LOPA) در چارچوب چرخه عمر ایمن، نقشی تعیین کننده در تحقق اهداف ایمنی عملکردی و دستیابی به سطح قابل قبول از ریسک باقی مانده ایفا می کند. در این پژوهش ضمن معرفی انواع لایه های حفاظتی مورد استفاده در صنایع فرآیندی، الزامات فنی و مراحل اجرای روش LOPA، نحوه محاسبه ریسک باقی مانده و معیارهای پذیرش آن و همچنین ارتباط نتایج با مفاهیم قابلیت اطمینان، نرخ خرابی ها و احتمال خرابی در صورت تقاضا (PFD) مورد بررسی و تحلیل قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

رویداد ، آغازگر ، ریسک باقی مانده ، ریسک قابل تحمل ، لایه حفاظتی مستقل ، سطح یکپارچگی ایمنی ، تقاضا