بررسی فرسودگی شغلی و استرس شغلی در کارکنان آتش نشانی (مطالعه موردی: آتش نشانان شیراز)

فرسودگی شغلی و استرس شغلی از مسائل اساسی در حوزه سلامت روان کارکنان سازمان های امدادی به شمار می روند. آتش نشانان به دلیل ماهیت پرخطر و حساس شغل خود بیش از سایر گروه های شغلی در معرض فشارهای روانی شدید قرار دارند. مواجهه مداوم با شرایط بحرانی، ساعات کاری طولانی، حوادث غیرقابل پیش بینی و مسئولیت سنگین در حفظ جان و مال شهروندان می تواند سطوح بالایی از استرس شغلی ایجاد کند. تداوم این فشارها در بلندمدت منجر به فرسودگی شغلی می شود که در ابعادی همچون خستگی عاطفی، مسخ شخصیت و کاهش کارایی فردی بروز می یابد. پژوهش حاضر با هدف بررسی وضعیت فرسودگی شغلی و استرس شغلی در میان کارکنان آتش نشانی شهر شیراز انجام شد. روش تحقیق به صورت توصیفی–پیمایشی بوده و جامعه آماری شامل آتش نشانان عملیاتی شیراز بود. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاچ و پرسشنامه استرس شغلی کوپر استفاده شد و داده ها با روش های آماری توصیفی و آزمون های همبستگی تحلیل گردید. نتایج نشان داد که سطح استرس شغلی در میان آتش نشانان شیراز در حد متوسط به بالا قرار دارد و ابعاد مختلف فرسودگی شغلی به ویژه خستگی عاطفی و مسخ شخصیت در میان آنان شیوع بیشتری دارد. همچنین بین استرس شغلی و فرسودگی شغلی رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. یافته ها ضرورت مداخلات روان شناختی و سازمانی همچون برگزاری کارگاه های مدیریت استرس، ارتقای شرایط کاری و حمایت های اجتماعی را برای کاهش سطح فرسودگی شغلی و افزایش سلامت روانی آتش نشانان شیراز برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، استرس شغلی ، آتش نشانان ، سلامت روان ، شیراز