راهبردهای معلم ابتدایی برای کاهش بی انگیزگی تحصیلی

بی انگیزگی تحصیلی یکی از چالش های بنیادین نظام آموزش ابتدایی است که پیامدهای عمیقی بر یادگیری، رشد شخصیتی و آینده تحصیلی دانش آموزان به ویژه در سال های پایه بر جای می گذارد. در این مرحله حساس از رشد شناختی و هیجانی کودک، نقش معلم ابتدایی به عنوان راهبر تربیتی و تسهیل گر انگیزش تحصیلی از اهمیتی مضاعف برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین راهبردهای موثر معلمان ابتدایی در کاهش بی انگیزگی تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. در این راستا، با بهره گیری از رویکردی کیفی-توصیفی و تحلیل محتوای داده های میدانی، مجموعه ای از راهبردهای کاربردی استخراج شد که می توانند به طور موثر در بهبود وضعیت انگیزشی دانش آموزان ایفای نقش کنند. نتایج نشان داد که استفاده از روش های یادگیری فعال، تقویت تعامل عاطفی میان معلم و دانش آموز، طراحی فعالیت های درسی متناسب با علایق و توانمندی های فردی، ایجاد احساس موفقیت از طریق بازخورد مثبت و بهره گیری از بازی و فعالیت های مشارکتی از جمله راهبردهای کلیدی معلمان در مواجهه با افت انگیزشی دانش آموزان است. همچنین یافته ها بر اهمیت اعتمادسازی، فراهم کردن فضای ایمن روانی در کلاس و کاهش اضطراب عملکرد تاکید دارند. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که موفقیت در کاهش بی انگیزگی تحصیلی مستلزم اتخاذ راهبردهایی چندبعدی، پویا و متناسب با بافت اجتماعی و عاطفی دانش آموزان است که معلم در مرکز آن قرار دارد. این مقاله با هدف ارتقای سطح آگاهی و توانمندسازی معلمان ابتدایی، گامی در جهت بهبود کیفیت آموزش و ارتقای انگیزش تحصیلی در دوره حساس ابتدایی برمی دارد.