شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر مغضوبیت فرد در سازمان، نمودی از خشونت در محل کار با استفاده از AHP

این پژوهش با هدف شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر مغضوبیت فرد در سازمان آموزش و پرورش ناحیه ۱ شهر اراک، به عنوان نمودی از خشونت غیرفیزیکی در محل کار، انجام شد. جامعه آماری شامل ۱۱۰ مدیر مدارس بود که با روش نمونه گیری هدفمند، ۳۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. با استفاده از روش دلفی و پرسشنامه مبتنی بر مقیاس لیکرت، ۱۶عامل کلیدی در چهار دسته فردی (ناسازگاری شخصیتی، ضعف ارتباطی)، بین فردی (سبک ارتباطی نامناسب، تعارض با مدیر)، سازمانی (سبک رهبری اقتدارگرا، فرهنگ ناسالم) و محیطی (بی ثباتی اقتصادی، تبعیض اجتماعی) شناسایی شدند. این عوامل با فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) رتبه بندی شدند. نتایج نشان داد عوامل بین فردی (وزن ۰.۲۸۸۶)، محیطی (وزن ۰.۲۴۳۶)، سازمانی (وزن ۰.۲۳۶۷) و فردی (وزن ۰.۲۳۱۲) به ترتیب بیشترین تاثیر را دارند. در سطح زیرمعیارها، بی ثباتی اقتصادی (وزن ۰.۰۹۱۶)، سبک ارتباطی نامناسب (وزن ۰.۰۸۹۰) و تبعیض های اجتماعی (وزن ۰.۰۸۴۵) بالاترین رتبه ها را کسب کردند. نسبت سازگاری (CR=۰.۰۲۸۰) اعتبار نتایج را تایید کرد. مغضوبیت از طریق مکانیزم هایی مانند طرد اجتماعی و حذف از تصمیم گیری ها به خشونت پنهان منجر می شود. این یافته ها بر ضرورت مداخلاتی مانند تقویت مهارت های ارتباطی، اصلاح فرهنگ سازمانی و کاهش تبعیض برای بهبود سلامت روانی کارکنان تاکید دارند.