بکارگیری ابزارهای نوین و فناوری در ارتقای مدیریت مدارس

هدف اصلی این مقاله، بررسی نقش و تاثیر ابزارهای نوین و فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICTICTICT) در بهینه سازی و ارتقای فرایندهای مدیریتی مدارس است. در عصر دیجیتال، مدیریت سنتی مدارس با چالش های متعددی از جمله حجم بالای اطلاعات، نیاز به ارتباطات سریع و موثر با ذی نفعان و لزوم تصمیم گیری های داده محور مواجه است. این پژوهش با استفاده از روش شناسی مروری-کتابخانه ای، به تحلیل جامع ادبیات و پیشینه پژوهشی در این حوزه می پردازد. یافته ها نشان می دهند که به کارگیری فناوری هایی نظیر سیستم های اطلاعاتی مدرسه (SISSISSIS)، سیستم های مدیریت یادگیری (LMSLMSLMS)، ابزارهای تحلیل داده و پلتفرم های ارتباطی یکپارچه، منجر به افزایش چشمگیر کارایی اداری، بهبود ارتباطات میان مدرسه، معلمان، دانش آموزان و اولیا، تسهیل مدیریت منابع مالی و انسانی، و فراهم آوردن بستری برای تصمیم گیری های استراتژیک مبتنی بر شواهد می شود. با این حال، چالش هایی مانند هزینه های پیاده سازی، شکاف دیجیتال، نیاز به آموزش مستمر کارکنان، مقاومت در برابر تغییر و نگرانی های مربوط به امنیت داده ها نیز به عنوان موانع اصلی شناسایی شده اند. در نهایت، مقاله با ارائه یک چارچوب عملیاتی و پیشنهادهای کاربردی برای مدیران مدارس و سیاست گذاران آموزشی، مسیر گذار موفق از مدیریت سنتی به مدیریت هوشمند و فناورانه را ترسیم می کند.