اقدام پژوهی : چگونه توانستم مشارکت تحصیلی والدین دانش آموزان طلاق دیده را افزایش دهم؟

یکی از چالش های مهم در حوزه آموزش و پرورش، کاهش سطح مشارکت والدین در فرآیند تحصیل فرزندان پس از جدایی یا طلاق است. این مسئله به طور مستقیم بر عملکرد تحصیلی، سلامت روان، اعتماد به نفس و تعاملات اجتماعی دانش آموزان تاثیر می گذارد. در این اقدام پژوهی، تلاش کردم با شناسایی دلایل کاهش مشارکت والدین دانش آموزان طلاق دیده، راهکارهایی برای افزایش همکاری آنان در فرآیند یادگیری و پشتیبانی آموزشی ارائه دهم.برای این منظور با جمع آوری شواهد اولیه از معلمان، مشاوران و والدین، مصاحبه و مشاهده مستقیم، وضعیت موجود را بررسی کردم. سپس با برگزاری جلسات مشاوره فردی و گروهی، پیگیری ارتباط مستمر از طریق تلفن، پیام رسان ها و دعوت به برنامه های مدرسه، سعی در بازسازی رابطه مدرسه با والدین داشتم.استفاده از گفت وگوهای همدلانه، تقویت احساس مسئولیت والدین، اعتمادسازی و انعطاف در نوع تعامل ها، از مهم ترین راهبردهایی بود که توانست سطح مشارکت والدین را به شکل معناداری افزایش دهد. در پایان پژوهش، نتایج نشان داد که دانش آموزانی که والدینشان در روند تحصیل فعال تر شدند، بهبود چشمگیری در نظم، انگیزه درسی و اعتماد به نفس نشان دادند. این پژوهش نشان می دهد که نقش مدرسه، به ویژه مدیر یا معاون آموزشی، در ایجاد پل ارتباطی موثر با خانواده های خاص، بسیار کلیدی و قابل توسعه است.

کلیدواژه ها:

طلاق ، دانش آموز ، معلم ، مدرسه ، والدین