اقدام پژوهی : چگونه توانستم با بهره گیری از راهکارهای تربیتی و تعامل موثر با والدین، رفتارهای چالش برانگیز دانش آموز را مدیریت کنم؟

یکی از چالش های مهم در محیط مدرسه، بروز رفتارهای چالش برانگیز در برخی دانش آموزان است که گاهی فرآیند یاددهی و یادگیری را مختل می کند و حتی بر جو عاطفی کلاس تاثیر منفی می گذارد. در این اقدام پژوهی، هدف اصلی این بود که با بهره گیری از راهکارهای تربیتی کارآمد و تعامل سازنده با والدین، به اصلاح و مدیریت رفتارهای مشکل ساز یکی از دانش آموزان در مدرسه ی خود بپردازم.برای این منظور، ابتدا با مشاهده دقیق، ثبت رفتارهای ناسازگار و گفت وگو با معلم کلاس، وضعیت موجود را تحلیل کردم. سپس از ابزارهایی چون مصاحبه با خانواده، استفاده از دفتر رفتار روزانه، و جلسات مشاوره فردی بهره گرفتم. با تدوین برنامه ای تربیتی که مبتنی بر تقویت مثبت، مشارکت والدین و آموزش مهارت های خودکنترلی بود، سعی کردم فضایی امن، حمایتگر و پیش بینانه در مدرسه ایجاد کنم تا دانش آموز بتواند با آرامش، رفتار خود را اصلاح کند.یافته ها نشان دادند که استفاده از زبان مثبت، تعریف مسئولیت در کلاس برای دانش آموز، و تقویت ارتباط خانه و مدرسه در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، مخالفت ورزی، بی توجهی به قوانین کلاس و عدم همکاری، بسیار موثر است. همچنین، توجه به نیازهای روانی دانش آموز از جمله نیاز به دیده شدن، محبت و موفقیت، نقش چشمگیری در بازسازی رفتار داشت. در نهایت، دانش آموز نه تنها رفتارهای مطلوب تری از خود نشان داد، بلکه حس تعلق به کلاس و اعتماد به نفس او نیز به طرز محسوسی افزایش یافت.پرخاشگری کودکان یکی از اختلالات رفتاری کودکان است، که اغلب مسئله ای مهم و نگران کننده ای برای والدین و معلمان است. در واقع این رفتار کودکان نوعی از اضطراب، خجالت، شرم و حتی عصبانیت در والدین ایجاد می کند که باعث می شود گاها مستاصل شده و ندانند چگونه در مقابل آن برخورد کنند. پرخاشگری می تواند در جریان رشد طبیعی کودک ایجاد شود و طبیعی تلقی شود، ولی گاها از این محدوده طبیعی تجاوز کرده و نیاز به توجه و بررسی والدین دارد. کودکانی که رفتار پرخاشگرانه دارند معمولا خودانگیخته، بی قرار و زودرنج اند. پژوهش های جدید می گویند که این مسئله با توانایی های گفتاری و طبیعت ذاتی بچه ها در ارتباط است.پرخاشگری در کودک طبیعی است اما اگر مکررا یا بر طبق یک الگوی مشخص اتفاق بیفتد خطرناک خواهد بود. این رفتار معمولا از ناتوانی کودک شما در کنار آمدن با خشم، عوامل بیولوژیکی، بدرفتاری والدین یا کمبود مهارت های ارتباطی نشئت می گیرد. بی تردید، شیوع پرخاشگری در میان نوجوانان، موجب نگرانی بسیاری از خانواده ها، اولیا، مربیان و مسوولان کشور است.گسترش روزافزون این نابهنجاری رفتاری در شکل های گوناگون، بر زندگی فردی و اجتماعی انسان ها تاثیرات منفی گذاشته و آرامش و احساس ایمنی را مورد تهدید قرار می دهد. شاید بتوان گفت که فحش وناسزا گفتن در بین نوجوانان یکی از دغدغه هایی است که خانواده ها از ان رنج می برند چرا که نگران آینده فرزندشان میباشند دراین تحقیق سعی بر آن شده است که عوامل ایجاد این رفتار و راه حل های اساسی برای کاهش این رفتار نامتعارف بیان شود.من در این تحقیق ابتدا به بیان موضوع تحقیق پرداختم وسپس باتوصیف وضعیت موجود به بیان مسئله وجمع آوری شواهدی مبنی بروجود مشکل یا همان مسئله پرداختم بعد از آن به گرد اوری اطلاعات از طریق مشاهده ویاداشت برداری وهمچنین از یافته های علمی دیگران استفاده شده است وبا استفاده از شیوه شش پرسش یافته ها تجزیه و تحلیل شده است راه حل های پیشنهادی با مشارکت همکاران بیان شده وپس از اعتبار سنجی توسط همکاران وشورای دبیران به مدت دو هفته روز اجرا گردید وبعداز ان مدت دوبار ه مورد ارزیابی قرار گرفت ودر نهایت نتیجه گیری منطقی صورت گرفت که نتایج آن در این تحقیق بیان شده است .

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، دانش آموز ، رفتارهای نا متعارف ، معلم ، اولیا