مصادیق احسان و نیکوکاری در قرآن

احسان عملی نیک است که از شخص مومن متقی برای کسب رضای الهی سر می زند و شخص نیکوکار از طریق نعمت هایی که خداوند منان در اختیارش قرار داده است به بندگان خدای تعالی و یا بهتر بگویم به مخلوقات خالق یکتا کمک می کند. احسان یکی از مصادیق عمل صالح است که در کنار ایمان در بسیاری از آیات قرآن کریم آمده است آیات زیادی درباره انفاق و نیکوکاری، عمل صالح از جمله در آیه ی ۳۶ سوره ی مبارکه ی نساء می فرماید: «و خدا را بپرستید و هیچ چیز را شریک او قرار ندهید و به پدر و مادر نیکی کنید و به بستگان و یتیمان و بینوایان و همسایه ی نزدیک و همسایه ی دور و یار و همنشین و در راه مانده و زیردستان و بردگانتان (نیز نیکی کنید) همانا خداوند هر که را مکتبر و فخر فروش باشد، دوست نمی دارد.» و در آیه ی ۱۴۸ سوره ی مبارکه ی آل عمران می فرماید: «پس خداوند پاداش دنیا و پاداش نیک آخرت را به آنان عطا کرد و خداوند نیکوکاران را دوست می دارد.» و امام علی  درباره نیکوکاری می فرماید: «حال که زنده و برقرارید، پس عمل نیکو انجام دهید زیرا پرونده ها گشوده راه توبه آماده و خدا فراریان را فرا می خواند و بدکاران امید بازگشت دارند عمل کنید پیش از آن که چراغ عمل خاموش و فرصت پایان یافت و اجل فرا رسیده و در توبه بسته و فرشتگان به آسمان پرواز کنند.»