نقش معلم در پرورش مهارت های اجتماعی: اهمیت تربیت اجتماعی در کنار آموزش علمی

این مقاله به بررسی جامع و عمیق نقش محوری معلم در توسعه و پرورش مهارت های اجتماعی دانش آموزان می پردازد و بر اهمیت تربیت اجتماعی در کنار آموزش علمی و آکادمیک تاکید می کند. با مروری بر ادبیات پژوهشی و نظریه های مرتبط در حوزه تعلیم و تربیت اسلامی و ایرانی، این مطالعه نشان می دهد که مهارت های اجتماعی نه تنها برای موفقیت فردی و شغلی دانش آموزان در آینده حیاتی هستند، بلکه برای شکل گیری یک جامعه سالم، منسجم و پویا نیز ضروری اند. معلم، به عنوان مهم ترین عامل انسانی در فرایند تعلیم و تربیت، با الگوبرداری، طراحی فعالیت های مشارکتی، مدیریت کلاس درس، و ایجاد فضای همدلی و احترام، می تواند بستر مناسبی برای کسب و تقویت این مهارت ها فراهم آورد. در کنار این مزایای چشمگیر، چالش هایی نظیر کمبود آموزش های ضمن خدمت برای معلمان، حجم بالای محتوای درسی، و محدودیت های زمانی و امکاناتی نیز تحلیل می شوند. این مقاله با ارائه راهبردهای عملی برای سیاست گذاران، مدیران مدارس و معلمان، به دنبال فراهم آوردن یک نقشه راه برای ادغام موثر و مسئولانه تربیت اجتماعی در محیط های آموزشی است و در نهایت، پیشنهاداتی برای پژوهش های آتی در این حوزه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

معلم ، مهارت های اجتماعی ، تربیت اجتماعی ، آموزش علمی ، تعلیم و تربیت اسلامی ، جامعه پذیری