چگونه می توان با استفاده از روش های خلاقانه، بی انگیزگی دانش آموزان نسبت به درس را کاهش داد/

بی انگیزگی تحصیلی به عنوان یک چالش مزمن در نظام های آموزشی، عملکرد یادگیری، مشارکت کلاسی و سلامت روانی دانش آموزان را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد. این مقاله به بررسی راهکارهای خلاقانه و فعال سازی یادگیری به عنوان مسیری موثر برای مقابله با این معضل می پردازد. در عصری که انتقال صرف اطلاعات کارایی خود را از دست داده، معلمان و برنامه ریزان نیازمند روش هایی هستند که نیازهای درونی دانش آموزان به خودمختاری، شایستگی و ارتباط را ارضاء کند (حسینی، ۱۳۹۸). این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با الهام از نظریه خود تعیین گری، بر پتانسیل روش هایی چون یادگیری پروژه محور، بازی وارسازی، ادغام هنر در آموزش، استفاده از فناوری های تعاملی ساده، و فراهم سازی فرصت های انتخاب برای دانش آموز تاکید می کند. نتایج مورد انتظار از اجرای این راهکارها، افزایش معنادار مشارکت فعال، بهبود خودپنداره تحصیلی، و کاهش رفتارهای مرتبط با افت انگیزش مانند غیبت یا انفعال است . رویکرد پیشنهادی، تغییر از «آموزش معلم محور» به «طراحی تجربه یادگیری دانش آموز محور» است تا یادگیری برای دانش آموز معنا یابد و خود به یک منبع درونی انگیزش تبدیل شود (حسینی، ۱۳۹۸).

کلیدواژه ها:

استفاده ، روش های خلاقانه ، بی انگیزگی ، دانش آموزان ، درس ، کاهش