بازخورد آموزشی ونقش آن در افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان پرتنش

در این پژوهش، هدف اصلی بررسی نقش بازخورد آموزشی در افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان پرتنش است. پژوهش با تاکید بر اهمیت روان شناختی و تربیتی بازخورد، به دنبال آن است که نشان دهد چگونه شیوه های مختلف ارائه بازخورد می توانند بر کاهش اضطراب و ارتقای خودباوری دانش آموزان اثرگذار باشند. روش تحقیق به صورت کیفی توصیفی و با بهره گیری از مشاهده، مصاحبه و تحلیل محتوای کلاس های آموزشی انجام شده است. روند پژوهش شامل گردآوری داده ها از نمونه ای از دانش آموزان پرتنش، تحلیل الگوهای رفتاری آنان در مواجهه با بازخورد معلم، و بررسی تغییرات اعتماد به نفس در طول فرایند آموزشی بوده است. مدل تحلیل مطالب بر پایه رویکرد معنا محور و تلفیق یافته های روان شناسی تربیتی با نظریه های یادگیری اجتماعی طراحی گردید. در این مدل، بازخورد به عنوان عاملی چندبعدی (شناختی، عاطفی و انگیزشی) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بازخورد آموزشی سازنده، به ویژه بازخورد توصیفی و تشویقی، نقش چشمگیری در کاهش تنش های روانی و افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان دارد. همچنین، بازخورد منظم و مبتنی بر نقاط قوت، موجب ارتقای مشارکت فعال در کلاس و بهبود عملکرد تحصیلی آنان گردید. این یافته ها تاکید می کنند که بازخورد آموزشی نه تنها ابزار اصلاح یادگیری، بلکه راهبردی موثر برای توانمندسازی روانی و اجتماعی دانش آموزان پرتنش محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

بازخورد آموزشی ، دانش آموزان ، اعتماد به نفس ، مدرسه