نقش الگویی معلم در تربیت دینی از منظر نهج البلاغه

بحث «تربیت دینی» از کامل و جامع ترین نوع تربیت در جهت رشد و پیشرفت استعدادها در تمام جنبه-های فردی و اجتماعی است. همچنین می توان گفت تربیت دینی نوجوانان یکی از اصلی ترین وظایف معلمان است که تاثیر شگرفی بر شکل گیری شخصیت و هویت دینی آن ها دارد. در این مقاله، نقش معلم در تربیت دینی نوجوانان از منظر نهج البلاغه بررسی شده و اصولی همچون ضرورت دانش دینی معلم، روش های صحیح آموزش، اعتدال در تربیت، الگوی عملی بودن، ایجاد انگیزه و تشویق، و رعایت عدالت در رفتار مورد توجه قرار گرفته است. به عبارت دیگر نقش معلم در تربیت دینی نوجوانان از منظر نهج البلاغه از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا نهج البلاغه به عنوان منبعی غنی از آموزه های تربیتی و اخلاقی، راهنمایی جامع برای تربیت نسل های جوان ارائه می دهد. در این پژوهش، ویژگی های معلم شایسته در تربیت دینی نوجوانان و وظایف او از دیدگاه امام علی (ع) بررسی شده است. همچنین در این مقاله که به روش کتابخانه ای صورت گرفته شده است، علاوه بر تعریف مبادی تربیت دینی و نقش الگویی معلم با تاکید بر نهج البلاغه و انواع روش های دعوت به مسائل تربیت دینی که از مهم ترین که در دو دسته از روش های برگرفته شده از قرآن و نهج البلاغه و نیز روش های برگرفته شده از تحقیقات روانشناسی و برخی از مهم ترین روش های تربیت دینی اشاره شده است؛ تاکید این پژوهش بر اهمیت نقش معلم به عنوان یک عامل کلیدی در تربیت دینی نوجوانان است که می تواند با بهره گیری از آموزه های نهج البلاغه، نسلی متدین، اخلاق مدار و مسئولیت پذیر تربیت کند و می تواند راهنمای موثری برای معلمان، مربیان و دست اندرکاران نظام آموزشی و تربیتی باشد.