بررسی رابطه سبک های یادگیری با میزان توجه دانش آموزان دختر پایه چهارم در حل مسائل لازم التوجه درس ریاضی (مسجدسلیمان)

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین سبک های یادگیری و میزان توجه دانش آموزان دختر پایه چهارم در حل مسائل لازم التوجه درس ریاضی در شهرستان مسجدسلیمان بود. پژوهش از نوع همبستگی-توصیفی بوده و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه چهارم مدارس این شهرستان بود که با نمونه گیری تصادفی ساده، ۱۲۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه سبک های یادگیری و مقیاس سنجش میزان توجه جمع آوری شد. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS و با استفاده از آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس (ANOVA) و رگرسیون چندگانه انجام گردید. نتایج نشان داد که بین سبک های یادگیری (بصری، شنیداری، جنبشی – عملی و تحلیلی – منطقی) و میزان توجه دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، به طوری که سبک یادگیری بصری بیشترین تاثیر را بر میزان توجه داشت. همچنین تفاوت معناداری در میزان توجه میان دانش آموزان با سبک های یادگیری مختلف مشاهده شد. یافته ها تاکید می کنند که تطابق شیوه های تدریس با سبک های یادگیری می تواند توجه و عملکرد دانش آموزان را در درس ریاضی به ویژه در حل مسائل لازم التوجه بهبود بخشد. در نهایت، پیشنهاد می شود معلمان با شناخت سبک های یادگیری دانش آموزان، از روش های تدریس چندحسی و متنوع بهره گیرند تا زمینه افزایش توجه و یادگیری موثر فراهم شود.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، توجه ، دانش آموزان دختر ، پایه چهارم ، حل مسئله ، ریاضی ، مسائل لازم التوجه ، آموزش ابتدایی