بررسی تطبیقی فضیلت خردورزی و دانایی در عرفان اسلامی و روان شناسی مثبت گرا (با تاکید بر آرای ابوسعید ابوالخیرو مارتین سلیگمن )

روان شناسی مثبت گرا، بر خلاف روان شناسی فرویدی، به بررسی و مطالعه ی علمی توانمندی های درونی انسان کمال یافته می پردازد. ابوسعید ابوالخیر عارفی است که با رویکردی عادت ستیزانه ومتفاوت از تصوف زاهدانه ، در گفتار و رفتارش بسیاری از شاخصه های انسان کمال یافته را منعکس ساخته است. یکی از این شاخصه ها، خردورزی و دانایی است که انسان کمال یافته از آن برخوردار است. مسئله اصلی این پژوهش بررسی تطبیقی این شاخصه از منظر روان شناسی مثبت گرا و عرفان اسلامی با تاکید بر آرای ابوسعید ابوالخیر و مارتین سلیگمن است. برخی از یافته های این پژوهش که به روش توصیفی –تحلیلی صورت گرفته حاکی از آن است که آرای ابوسعید ابوالخیرو مارتین سلیگمن در مولفه هایی همچون؛ خلاقیت، تفکر انتقادی، هوش هیجانی و روشن بینی با یافته های روان شناسی مثبت گرا قابل انطباق هستند. در نتیجه آرای این دو با هم اشتراکات زیادی دارد هرچند به واسطه تفاوت ماهوی دو نوع نگاه انسان گرایانه و خدامحور تفاوت هایی نیز با هم دارند.