شاخص های عدالت در حکومت علوی

این مقاله به بررسی عمیق و تحلیلی شاخص های عدالت در سیره حکومتی امام علی )ع( می پردازد. با مروری بر وقایع کلیدی پس از رحلت پیامبر اکرم )ص(، از جمله واقعه غدیر خم و سقیفه، زمینه های انحراف از مسیر اصیل اسلامی و شاخص های عدالت در حکومت اسلامی توسط خلفای سه گانه )ابوبکر، عمر و عثمان( مورد تحلیل قرار می گیرد. این انحرافات شامل تعطیلی حدود الهی، تبعیض گسترده در تقسیم بیت المال، و زمینه سازی برای استقرار حکومت اموی بود. در مقابل، سیره امام علی )ع( بر پایه اصول محوری مساوات مطلق، رعایت کامل حقوق شهروندی و عدم تجاوز به حدود دیگران استوار بوده است. هدف اصلی مقاله، تبیین دقیق این شاخص ها، ارائه شواهد تاریخی و تحلیلی از تلاش های امام علی )ع( برای بازگرداندن جامعه به مسیر اصیل اسلامی، حتی در دوران انزوای سیاسی پیش از خلافت، و در نهایت، اجرای قاطعانه و بی تنازل عدالت در حکومت خود است. این پژوهش نشان می دهد که چگونه سیره علوی، الگویی جامع و پایدار برای حکومت داری عادلانه در تمام اعصار ارائه می دهد و تاکید می کند که عدالت، نه یک مفهوم انتزاعی، بلکه یک اصل عملی و اجرایی در تمام سطوح حاکمیت است.

کلیدواژه ها:

عدالت ، حکومت علوی ، غدیر خم ، سقیفه ، بیت المال ، شاخص های عدالت ، مساوات ، نهج البلاغه ، سیره نبوی.