تدوین الگوی استانداردسازی فرایندهای درآمدی برای کاهش مغایرت ها و افزایش شفافیت در شهرداری ها

مدیریت مالی شهرداری ها در ایران، به عنوان ستون فقرات خدمات شهری، با چالش های ساختاری عمیقی روبرو است که ریشه در پراکندگی فرایندهای درآمدی و وابستگی به منابع ناپایدار دارد. این مقاله چارچوبی نوین و اجرایی برای استانداردسازی این فرایندها پیشنهاد می کند که بر پایه اصول حقوقی به روز قانون درآمد پایدار و هزینه شهرداری ها مصوب ۱۴۰۱ با اصلاحات ۱۴۰۳، و تجربیات جهانی صندوق بین المللی پول در زمینه شفافیت محلی، ناهماهنگی های مالی را مهار و شفافیت را به سطحی مطلوب ارتقا می بخشد. با ریشه یابی مراحل کلیدی صدور عوارض نوسازی، پروانه های ساختمانی و بهای خدمات بر اساس مواد ۷۱ تا ۸۰ قانون شهرداری مصوب ۱۳۳۴ با اصلاحات، الگو نقاط آسیب پذیر مانند ثبت دستی و تاخیر وصول را کاوش و جریان های کاری همگرا را ترسیم می نماید. بهره گیری از چک لیست های یکپارچه برای تایید طرح های تفصیلی و فرم های همسان برای ثبت پرداخت ها، نظارت داخلی را استحکام و وصول منابع را شتاب می بخشد، همان گونه که گزارش ارزیابی نظام مالی شهرداری ها در سال ۱۳۸۵ بر ضرورت کنترل های داخلی برای مهار مغایرت ها تاکید دارد. این رویکرد، همسو با ساختارهای قانونی ایران و استانداردهای جهانی ابتکار شفافیت مالی جهانی در سال ۲۰۱۸، به پایداری مالی کمک می کند و اعتماد عمومی را تقویت می نماید. نتایج پژوهش نشان می دهد که اجرای این الگو، با تمرکز بر بایگانی دیجیتال و گزارش گیری دوره ای، خطاهای اجرایی را به حداقل می رساند و ظرفیت شهرداری ها را برای تامین خدمات مداوم شهری افزایش می دهد. در نهایت، این چارچوب نه تنها وابستگی به درآمدهای ناپایدار مانند فروش تراکم را کاهش می دهد، بلکه بر اساس تجربیات اخیر آسیب شناسی بودجه ریزی شهرداری قم در سال ۱۴۰۳، راهکاری عملی برای توسعه شهری پایدار ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

استانداردسازی درآمدی ، شفافیت مالی شهرداری ، درآمدهای پایدار محلی ، مهار مغایرت های مالی