مولفه ها و شاخص های احراز مفاهیم پدیدارگرایانه مکان در فرآیند طراحی معمار

پدیدارشناسی مسئله ای توصیفی است نه تییینی یا استنتاجی. پدیدارشناسی می کوشد تا صورت های اساسی تجربه و فهم را از آن حیث، که قابل تجربه و فهم اند نشان دهد، نه این که فرضیه پردازی کند یا بیرون از حدود آنها دست به استنتاج بزند. هدف پژوهش، بررسی مولفه ها و شاخص های احراز مفاهیم پدیدارگرایانه مکان در فرآیند طراحی معماری است. روش پژوهش حاضر، کیفی و سوال محور است. منابع پژوهش با استفاده از منابع کتابخانه ای و با جمع آوری اطلاعات و فیش برداری از مطالب مرتبط با عنوان پژوهش مطالب گرد آوری شده است. بر اساس نتایج پژوهش می توان گفت که عواملی مانند ادراک ذهنی، جهان بینی افراد، مذهب و دین، رنگ آمیزی و تزیین مکان، احساسات فردی و گذشته مکان در بعد فرهنگی در احراز مولفه ها و شاخص های پدیدار مکان موثر هستند. همچنین در سایر ابعاد زمانی عواملی مانند مدت زمان سکونت، در بعد فضایی، عواملی مانند نوع مصالح به کار گرفته شده در معماری، در بعد بین فردی، نیاز های و خواسته های دیگر افراد و همچنین فرهنگ افرادی که با آنها زندگی می شود در شکلی گیری حس تعلق به فضا نقش بسیار مهمی دارند. از اینرو می توان گفت که مولفه ها و شاخص های مربوط به دیدگاه پدیدار شناسانه بر روی مفهوم مکان تاثیرگذار هستند.

کلیدواژه ها:

مفاهیم پدیدارگرایانه ، مکان ، فرآیند طراحی معماری