توانمندسازی نیروی انسانی مدارس در پرتو سند تحول بنیادین آموزش و پرورش

توانمندسازی نیروی انسانی مدارس به عنوان یکی از مولفه های اساسی ارتقای کیفیت نظام آموزش و پرورش، نقش تعیین کننده ای در تحقق اهداف سند تحول بنیادین ایفا می کند. در شرایط کنونی که نظام های آموزشی با تحولات سریع علمی، فناورانه و اجتماعی مواجه اند، تمرکز بر توسعه شایستگی های حرفه ای، تربیتی و سازمانی کارکنان مدارس بیش از پیش اهمیت یافته است. هدف این پژوهش تبیین اهمیت توانمندسازی نیروی انسانی و شناسایی چالش ها، موانع و راهکارهای اجرایی ارتقای آن در راستای الزامات سند تحول بنیادین آموزش و پرورش است. روش پژوهش حاضر از نوع مروری تحلیلی بوده و با بررسی و تحلیل منابع علمی، اسناد بالادستی و پژوهش های مرتبط صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که ضعف نظام آموزش ضمن خدمت، کمبود منابع و زیرساخت های مناسب، مقاومت در برابر تغییر، غلبه رویکردهای اداری محور، ضعف رهبری آموزشی مدیران مدارس و نظام های ارزشیابی سنتی از مهم ترین موانع اجرایی توانمندسازی کارکنان هستند. همچنین نتایج حاکی از آن است که توانمندسازی موثر، نیازمند نگاهی جامع و چندبعدی است که علاوه بر توسعه مهارت های حرفه ای و فناورانه، ابعاد انگیزشی، روان شناختی، اجتماعی و اخلاقی نیروی انسانی را نیز دربرگیرد. بر این اساس، راهکارهایی همچون بازطراحی آموزش های ضمن خدمت به صورت نیازمحور و مستمر، تقویت رهبری آموزشی مدیران، توسعه فرهنگ یادگیری سازمانی، بهره گیری هدفمند از فناوری های آموزشی، بازنگری در نظام ارزشیابی عملکرد و ایجاد بسترهای حمایتی و انگیزشی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی نیروی انسانی ، سند تحول بنیادین ، آموزش و پرورش ، معلمان