بررسی رویکردهای چندفرهنگی در آموزش ادبیات فارسی

در جهان امروز که با پدیده جهانی سازی و مهاجرت های گسترده روبروست، کلاس های درس به فضایی چندفرهنگی تبدیل شده اند که در آن دانش آموزان با پیشینه های قومی، زبانی و فرهنگی متنوعی حضور دارند. این پژوهش با هدف بررسی رویکردهای چندفرهنگی در آموزش ادبیات فارسی و چگونگی استفاده از این ادبیات غنی برای تقویت تفاهم فرهنگی و هویت ملی انجام شده است. روش این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای است. نتایج نشان می دهد که ادغام رویکرد چندفرهنگی در آموزش ادبیات فارسی، نه تنها هویت ایرانی-اسلامی را تضعیف نمی کند، بلکه با نمایش تنوع گویش ها، آیین ها و ادبیات محلی، حس تعلق و همبستگی ملی را تقویت می کند. استفاده از متون ادبی اقوام مختلف ایران، مقایسه شعر و نثر محلی با فارسی دری، و توجه به ادبیات شفاهی، از جمله راهکارهای موثر برای پیاده سازی این رویکرد هستند. همچنین، این روش به افزایش انگیزه دانش آموزان مناطق محروم و احترام به تفاوت های فرهنگی کمک می کند. در نهایت، پیشنهاد می شود که محتوای کتاب های درسی با رویکرد چندفرهنگی بازنگری شود تا معلمان بتوانند نسل جدید را برای زندگی در جامعه ای متنوع و یکپارچه تربیت کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش ادبیات فارسی ، رویکرد چندفرهنگی ، تنوع فرهنگی ، هویت ملی ، کتاب های درسی ، ادبیات محلی ، آموزش و پرورش.