تحلیل تاثیر نسبت سطح پنجره به دیوار (WWR) بر میزان آسایش حرارتی با استفاده از شبیه سازی محاسباتی پیشرفته (مورد مطالعه یک ساختمان مسکونی نمونه در تهران)

با افزایش نگرانی ها در مورد تغییرات اقلیمی و مصرف بی رویه، انرژی طراحی ساختمان های پایدار و با کارایی انرژی بالا به یکی از مهمترین چالش های حوزه معماری و ساختمان تبدیل شده است. نسبت سطح پنجره به دیوار (WWR) به عنوان یک پارامتر کلیدی در طراحی ساختمان، تاثیر مستقیمی بر میزان انرژی مصرفی، هزینه های بهره برداری و آسایش حرارتی ساکنین دارد. در این پژوهش، با استفاده از شبیه سازی های محاسباتی پیشرفته، به تحلیل تاثیر (WWR) بر میزان آسایش حرارتی در یک ساختمان مسکونی نمونه در شهر تهران پرداخته شده است. هدف اصلی این پژوهش تعیین بهینه ترین مقدار (WWR) برای دستیابی به بیشترین میزان آسایش حرارتی در شرایط اقلیمی تهران است. نتایج این پژوهش می تواند در طراحی ساختمان های مسکونی با کارایی انرژی بالا و آسایش حرارتی مطلوب مورد استفاده قرار گیرد. در این پژوهش، یک مدل سه بعدی از یک ساختمان مسکونی نمونه در نرم افزار شبیه سازی انرژی ایجاد شد. سپس با تغییر مقدار (WWR) در بازه های مختلف، شبیه سازی های متعدد انجام شد و شاخص های آسایش حرارتی مانند (PV) و همچنین مصرف انرژی ساختمان در حالت های مختلف (WWR) محاسبه و مقایسه شدند. انتخاب درصد پوشش شیشه مناسب به عوامل مختلفی مانند اقلیم، کاربری ساختمان، بودجه و اولویت های طراحی بستگی دارد. برای به دست آوردن بهترین عملکرد، لازم است تعادلی بین میزان نور طبیعی، مصرف انرژی و کنترل دما برقرار شود.

کلیدواژه ها:

نسبت سطح پنجره به دیوار ، آسایش حرارتی ، شبیه سازی انرژی ، PMV ، بهینه سازی مصرف انرژی ، توسعه پایدار