تبیین رابطه مصالح ساختمانی و کیفیت منظر صوتی بر تمرکز در فضای آموزشی با استفاده از روشهای آماری (SPSS)

امروزه می توان ارتباط مستقیمی بین آلودگی های محیطی مانند آلودگی صوتی و آلودگی نوری با اختلالات رفتاری افراد در یک محیط برقرار کرد که با ارائه راهکارهای مناسب برای شکل گیری آن محیط می توان از گسترش آن ها جلوگیری نمود. منظر صوتی از مواردی می باشد که تقویت آن موجب افزایش کیفیت زندگی و افزایش مولفه های مثبت محیط مانند سرزندگی، برقراری تعاملات اجتماعی و مهم تر از همه احساس آرامش خواهد شد. مصالح ساختمانی نقش قابل توجهی در کیفیت منظر صوتی دارند. ضابطه مصالح ساختمانی و رفتار آکوستیکی به بررسی ویژگی های صوتی مصالح در ساخت و ساز می پردازد که در طراحی فضاهای داخلی و خارجی ساختمان ها نقش مهمی دارد. در این زمینه مصالح باید از نظر جذب صدا، انتقال صدا و عایق بندی صوتی به نحوی انتخاب شوند که راحتی ساکنان و کارکرد مناسب فضاها تضمین شود. در طراحی آکوستیک ساختمان ها، انتخاب مصالح صحیح می تواند از ایجاد نویزهای آزاردهنده جلوگیری کرده و کیفیت صوتی فضای داخلی را بهبود بخشد. از طرفی به گفته پژوهشگران، هر چه میزان سر و صدا بیشتر باشد، سرعت یادگیری دانشجویان کاهش می یابد. به طور دقیق، اگر سروصدا به میزان ۱۰ دسی بل (واحد) سنجش شدت و فشار (صدا) بالا رود، یادگیری خواندن در میان دانشجویان یک ماه کندتر می شود. اگر این میزان ۲۰ دسی بل باشد، این یادگیری ۲ ماه کندتر می شود. ضرورت انجام پژوهش حاضر، اهمیت به آلودگی های صوتی ایجاد شده در محیط دانشگاه می باشد، چرا که سلامت روحی و جسمی انسان ها ارتباط تنگاتنگی با تمرکز و حواس افراد دارد. هدف این پژوهش بررسی دقیق میزان تاثیر منظر صوتی بر تمرکز دانشجویان در محیط آموزشی می باشد. روش تحقیق این مقاله از نوع ترکیبی کمی و کیفی می باشد که در آن شیوه گردآوری اطلاعات به دو روش میدانی و کتابخانه ای بوده است. نتایج این پژوهش با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس نشان داد که سه صدای خوشایندترین صدای موجود در محیط به ترتیب صدای پرندگان (به غیر از کلاغ)، صدای آبنما و صدای قدم زدن افراد می باشد و سه صدای تاخوشایند محیط به ترتیب صدای موتور سیکلت، صدای اتومبیل و صدای بلندگو وانت می باشد.

کلیدواژه ها:

مصالح ساختمانی ، منظر صوتی ، فضای آموزشی ، روش های آماری