کاهش تلفات در شبکه ها توزیع با استفاده از الگوریتم ژنتیک

در این پژوهش، یک استراتژی نوین به منظور کاهش تلفات در شبکه های توزیع با استفاده از الگوریتم ژنتیک ارائه شد. با توجه به اهمیت منابع تولید پراکنده (DG) در بهبود عملکرد شبکه های توزیع، جایابی بهینه این منابع به منظور کاهش تلفات اکتیو و راکتیو و بهبود پروفیل ولتاژ بررسی گردید. در این راستا، یک الگوریتم ترکیبی مبتنی بر الگوریتم ژنتیک و افراز گراف کرنل برای طراحی و بهره برداری بهینه از ریزشبکه ها توسعه داده شد. الگوریتم پیشنهادی روی یک سیستم ۳۳ باسه پیاده سازی شد و نتایج نشان داد که استفاده از DGها ضمن کاهش هزینه های تلفات، منجر به آزادسازی ظرفیت تجهیزات سیستم قدرت شده و بهره وری شبکه را افزایش می دهد. همچنین، این روش امکان تاخیر در احداث خطوط جدید، افزایش راندمان ریزشبکه و کاهش بار فیدرهای پرمصرف را فراهم می آورد. تحلیل ها نشان داد که در حالت بهره برداری بهینه، پروفیل ولتاژ هموارتر شده و قابلیت اعتماد شبکه افزایش می یابد. علاوه بر این، ساختار پیشنهادی ریزشبکه ها امکان تفکیک و خودترمیمی را در برابر اغتشاشات و افزایش ناگهانی بار فراهم می کند، که این امر موجب کاهش آسیب های احتمالی به شبکه و مشترکین می شود. نتایج حاصل از این پژوهش می تواند به عنوان مرجعی برای برنامه ریزی و توسعه بهینه منابع تولید پراکنده در شبکه های توزیع مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کاهش تلفات ، تلفات ، الگوریتم ژنتیک ، تولید پراکنده