بررسی تاثیر آموزش مجازی بر کیفیت یادگیری و تعامل دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش مجازی بر کیفیت یادگیری و تعامل دانش آموزان مقاطع مختلف تحصیلی است. با گسترش فناوری های نوین و شیوع آموزش آنلاین، آموزش مجازی به عنوان یکی از ابزارهای نوظهور در ارتقاء فرآیند آموزش و یادگیری مطرح شده است. در این پژوهش، با استفاده از رویکرد توصیفی-تحلیلی و بهره گیری از نمونه ای متشکل از دانش آموزان مدارس، میزان تاثیر بستر مجازی بر کیفیت یادگیری، انگیزه تحصیلی و سطح تعامل دانش آموزان با یکدیگر و با معلم بررسی شد. یافته ها نشان داد که آموزش مجازی بهبود قابل توجهی در دسترسی به منابع آموزشی و افزایش انعطاف پذیری یادگیری ایجاد کرده است، اما برخی چالش ها مانند کاهش تعاملات حضوری، افت انگیزه و دشواری ارزیابی عمیق دانش نیز مشاهده گردید. نتایج پژوهش بیانگر آن است که برای ارتقای کیفیت یادگیری در آموزش مجازی، طراحی تعاملی تر برنامه های درسی و بهره گیری از ابزارهای دیجیتال ارتباطی نقش بسزایی دارد. همچنین، توسعه مهارت های خودتنظیمی و افزایش تعاملات انسانی، کیفیت فرآیند یادگیری را تقویت می کند. بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که آموزش مجازی با وجود فرصت ها و چالش های خاص خود، در صورت بهره گیری مناسب از امکانات فناوری و توجه به نیازهای عاطفی-اجتماعی دانش آموزان، قادر است کیفیت یادگیری و سطح تعامل آن ها را بهبود بخشد