نقش مدیر مدرسه در توانمندسازی مشارکت اولیا و جامعه محلی در فرایند تعلیم وتربیت

هدف از نگارش این مقاله، تحلیل و بررسی نقش محوری مدیر مدرسه در توانمندسازی مشارکت اولیا و جامعه محلی در فرآیند تعلیم وتربیت است. با توجه به تحولات نوین آموزشی و تاکید بر رویکردهای مشارکتی، مدرسه دیگر نمی تواند به عنوان یک جزیره مجزا عمل کند و ضرورت تعامل پویا با محیط پیرامونی بیش از پیش احساس می شود (شفیعی و همکاران، ۱۴۰۱). این پژوهش از طریق روش تحلیلی-مروری و با استناد به ادبیات نظری و تجربی موجود، به واکاوی ابعاد مختلف این نقش می پردازد. در این راستا، ابتدا به اهمیت و ضرورت مشارکت اولیا و جامعه محلی پرداخته شده و سپس چالش ها و فرصت های پیش رو در این زمینه تبیین می گردد. یافته های این بررسی نشان می دهد که مدیر مدرسه به عنوان رهبر آموزشی و تسهیل گر اجتماعی، با اتخاذ راهبردهای ارتباطی موثر، ایجاد فرهنگ مشارکتی، توزیع قدرت، و فراهم آوردن زیرساخت های لازم، می تواند زمینه های لازم را برای ارتقاء سطح کمی و کیفی مشارکت ذی نفعان فراهم آورد (قاسمی و محمدی، ۱۳۹۹). در نهایت، این مقاله بر اهمیت نقش مدیر در ساختاردهی و نهادینه کردن این مشارکت ها برای دستیابی به اهداف تعلیم وتربیت جامع و پایدار تاکید کرده و مدل های موثر برای توانمندسازی این ارتباطات را مورد بحث قرار می دهد. نتایج این بررسی می تواند راهگشای سیاست گذاران و مدیران مدارس برای توسعه مدارس اجتماع محور باشد.

کلیدواژه ها:

مدیر مدرسه ، مشارکت اولیا ، جامعه محلی ، توانمندسازی ، تعلیم وتربیت.