اقدام پژوهی:روش های آموزش و ارتقای مهارت ارتباط برقرار کردن در دانش آموزان مدرسه ام

ارتقای مهارت های ارتباطی در دانش آموزان به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در فرآیند رشد و یادگیری آن ها، اهمیت فراوانی دارد و می تواند تاثیر قابل توجهی بر موفقیت تحصیلی، اجتماعی و روانی آنان داشته باشد. پژوهش حاضر با رویکرد اقدام پژوهی به بررسی و بهبود روش های آموزش مهارت های ارتباطی در دانش آموزان مدرسه پرداخته است. هدف اصلی این مطالعه، شناسایی مشکلات موجود در فرآیند آموزش ارتباط موثر و ارائه راهکارهای عملی جهت افزایش توانمندی های ارتباطی دانش آموزان است. روش پژوهش از نوع کیفی و کمی تلفیقی بوده و با استفاده از ابزارهای مختلف مانند مشاهده مستقیم، مصاحبه های ساختاریافته و پرسشنامه های سنجش مهارت های ارتباطی انجام شده است. نتایج حاصل نشان می دهد که بهره گیری از روش های فعال، مشارکتی و تعاملی آموزش نظیر بازی های گروهی، نقش آفرینی و تمرین های عملی، باعث افزایش قابل توجه مهارت های ارتباطی و اعتماد به نفس دانش آموزان می شود. همچنین، ایجاد محیط های آموزشی مثبت و حمایتگرانه نقش موثری در تسهیل فرایند یادگیری مهارت های ارتباطی ایفا می کند. یافته ها حاکی از آن است که آموزش مداوم و هدفمند این مهارت ها، می تواند بهبود روابط بین فردی دانش آموزان و کاهش چالش های رفتاری در مدرسه را به دنبال داشته باشد. در نهایت، پژوهش پیشنهاد می کند که معلمان و مربیان با بهره گیری از رویکردهای نوین آموزشی و ایجاد فرصت های تمرین عملی، زمینه را برای ارتقای مهارت های ارتباطی دانش آموزان فراهم نمایند تا بتوانند در مسیر رشد همه جانبه آنان نقش موثری ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، مهارت ارتباطی ، آموزش دانش آموزان ، روش های تعاملی ، تقویت مهارت های اجتماعی ، مدرسه ، آموزش فعال