نقش تربیت دینی در ارتقاء سلامت زندگی نوجوانان: محوریت مهارتهای فردی و اجتماعی

تربیت نوجوانان بر اساس ارزشهای حاکم بر جامعه رسالت خطیر آموزش و پرورش است. در این زمینه توجه به نقش تربیت دینی برای آگاه سازی و توانمندسازی آنان در مواجهه با آسیبهای اجتماعی و رسیدن به زندگی عاری از رفتارهای پرخطر، از اهمیت خاصی برخوردار است. در این نوشتار به شیوه های گوناگون آموزشی و تربیتی برای توسعه و تقویت رفتارهای فردی و اجتماعی مبتنی بر ارزشها و باورهای دینی در دوره نوجوانی اشاره شده است. این شیوه ها تلفیقی از منابع آموزشی و پرورشی مدارس، مشارکت و نقش تربیتی خانواده ها و استفاده از ظرفیت های برون سازمانی است. تقویت باورهای دینی تا رعایت اصول معاشرت، گروهی، الزام به بایدهای و نبایدهای تربیت خانوادگی تا تربیت اجتماعی هر یک در تربیت نوجوانان و فرایند اجتماعی شدن آنان و کمک به کاهش آسیبهای اجتماعی تاثیر دارد. این نوشتار به نقش گروه همسالان، فعالیت های فرهنگی و سایر فعالیت های اجتماعی موثر در بروز رفتارهای مناسب از یک سو، ضرورت تشویق اولیا خانه و مدرسه به تکرار و تقویت عادات پسندیده و سیرت نیکو در بین نوجوانان از سوی دیگر می پردازد. با شناخت آسیب های پیش روی، نوجوانان در صورتی که ابعاد گوناگون تربیتی مبتنی بر مبنای اصول حاکم بر آن توسعه و تقویت شود، برنامه های پیش بینی شده در سطح خانه، مدرسه و اجتماع به صورت هدفمند و براساس ارزشها و باورهای دینی شکل عملی به خود می گیرد و ضمن تقویت مهارت ها به نوجوانان در مواجهه با آسیب های اجتماعی مصونیت می بخشد.

کلیدواژه ها:

تربیت دینی ، سلامت زندگی ، مهارت فردی ، نوجوان