تبیین آداب شاگردپروری در رشته معماری متکی بر آدابی از منیه المرید

«آداب تعلیم و تعلم در اسلام» ترجمه ی گزارش گونه ی کتابی است به نام «منیه المرید فی آداب المفید و المستفید» اثر عالم برجسته ی شیعی مذهب معروف به شهید ثانی که حاوی مفاهیم بسیار عمیق علمی، عقلانی و شهودی است. از آنجا که نظام شاگردپروری در رشته معماری و در دانشگاه های ایران متکی بر آداب آموزش معماری مدارس بوزار فرانسه و باهاوس آلمان است، به نظر می رسد بهره گیری از آداب شاگردپروری متکی بر مبانی فکری شیعی نویسنده این کتاب، برای بازخوانی و تبیین مبانی آموزش معماری به خصوص آداب شاگردپروری در این رشته امری فایده بخش باشد. بنابراین در این مقاله سعی شد ضمن بازخوانی و استخراج این آداب از کتاب مذکور، جهت بهبود نظام آموزش معماری ایران آداب جدیدی ارائه گردد. بدین منظور بخشی از آداب شاگردپروری به صورت معیارهایی قابل قیاس از منیه المرید استخراج گردید تا با مبانی نظام آموزش معماری ایران مقایسه شود. سپس توصیه هایی بر اساس این معیارها جهت اصلاح این مبانی ارائه گردید. روش تنظیم مقاله توصیفی-تحلیلی و گردآوری مطالب از طریق مطالعه منابع کتابخانه ای انجام گردید. کلمات کلیدی: منیه المرید، آموزش معماری، آداب شاگردپروری معمار

کلیدواژه ها:

منیه المرید ، آموزش معماری ، آداب شاگردپروری معمار