بهینه سازی هندسی آشکارساز (NaI(Tl در پایش آلودگی داخلی تیروئید به ید-۱۳۱ با استفاده از کد مونت کارلوی Geant۴

حوادث هسته ای انواع رادیوایزوتوپ ها تولید شده در شکافت هسته ای را در محیط حادثه منتشر می کنند. ید رادیواکتیو به ویژه ید-۱۳۱ با بهره تولید ۳۱ درصد به دلیل جذب سریع در بافت تیروئید از اهمیت ویژه ای برخوردار است. آشکارسازهای قابل حمل یدور سدیم (NaI(Tl به دلیل بازدهی بالا و قابلیت تولید در ابعاد گوناگون متداول است. در این مطالعه با استفاده از کد Geant۴، بازدهی، تفکیک پذیری انرژی و نسبت سیگنال به نویز برای ابعاد و فواصل مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. تحلیل داده ها نشان می دهد آشکارساز ۲ اینچ در ۲ اینچ در بازه فاصله ۸ سانتیمتری بهترین تعادل بین سه پارامتر بازدهی، تفکیک پذیری انرژی و نسبت سیگنال به نویز را ارائه می دهد. مقدار SNR آشکارساز ۲ اینچ در ۲ اینچ نسبتا بالا و پایدار است که تضمین کننده کیفیت مناسب سیگنال می باشد. تفکیک پذیری طیفی این ابعاد در فاصله ۸ سانتی متری حالت بهینه را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

یدور ، سدیم ، آلودگی داخلی ، تفکیک پذیری انرژی ، بازدهی ، نسبت سیگنال به نویز ، Geant۴