رابطه ناکامی تحصیلی و کاهش عزت نفس با میزان بروز دزدی در میان دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین ناکامی تحصیلی و افت عزت نفس با میزان بروز دزدی در میان دانش آموزان است. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بوده و با استفاده از روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی دبستان شهید اکبرزاده بندرعباس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ می باشد. نمونه ای به حجم ۲۰۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه ناکامی تحصیلی (محقق ساخته)، پرسشنامه عزت نفس کوپر اسمیت و پرسشنامه سرقت دانش آموزی (محقق ساخته) بود. روایی محتوایی ابزارها توسط متخصصان تایید و پایایی آن ها با استفاده از آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۸۵، ۰.۸۹ و ۰.۸۲ محاسبه گردید. نتایج تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که بین ناکامی تحصیلی و بروز دزدی در میان دانش آموزان رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد (r=۰.۶۸, p<۰.۰۱). همچنین، بین افت عزت نفس و بروز دزدی نیز رابطه مثبت و معنی داری مشاهده شد (r=۰.۷۲, p<۰.۰۱). نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که هر دو متغیر ناکامی تحصیلی و افت عزت نفس، پیش بینی کننده های معنی داری برای بروز دزدی در میان دانش آموزان هستند. یافته های این پژوهش بر اهمیت توجه به عوامل روانشناختی و آموزشی در پیشگیری از رفتارهای بزهکارانه در دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

ناکامی تحصیلی ، افت عزت نفس ، دزدی ، دانش آموزان ، رفتار بزهکارانه.