پرورش روحیه پژوهشگری و اخلاق علمی در دانش آموزان ابتدایی؛ الزامات، راهبردها و چالش های مدارس ایران

هدف این مقاله، بررسی و تبیین الزامات، راهبردها و چالش های پرورش روحیه پژوهشگری و اخلاق علمی در دانش آموزان مقطع ابتدایی در مدارس ایران است. پژوهشگری نه تنها یک مهارت آکادمیک، بلکه رویکردی انتقادی و کنجکاو به جهان است که باید از سنین پایه در کودکان نهادینه شود (رحیمی و احمدی، ۱۳۹۸). اخلاق علمی نیز به عنوان بستر و چارچوبی برای انجام مسئولانه و صادقانه فعالیت های پژوهشی، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و انتقادی، به بررسی مبانی نظری پژوهشگری در کودکان، پیشینه پژوهش های داخلی و خارجی در این زمینه، اهمیت و ضرورت آموزش آن، و سپس موانع و چالش های موجود در مدارس ایران می پردازد. در ادامه، الزامات چهارگانه شامل برنامه درسی، مدیریت، معلمان و خانواده، برای نهادینه سازی فرهنگ پژوهش مورد تحلیل قرار می گیرد. همچنین، راهبردهای مدیریتی، آموزشی و فناورانه برای پرورش این دو خصیصه کلیدی ارائه می شود. یافته ها نشان می دهد که فقدان رویکرد سیستمی، ضعف در آموزش معلمان، نبود منابع کافی و عدم مشارکت فعال خانواده ها از جمله چالش های اساسی است. در نهایت، پیشنهادها و راهکارهای عملی با رویکرد بومی برای سیاست گذاران، مدیران و معلمان ارائه می گردد تا گامی موثر در جهت تربیت نسلی پرسشگر، خلاق و اخلاق مدار برداشته شود. (نجفی و همکاران، ۱۴۰۰)

کلیدواژه ها:

پژوهشگری ، اخلاق علمی ، دانش آموزان ابتدایی ، مدارس ایران ، الزامات ، راهبردها ، چالش ها.