تاثیر حمایت اجتماعی همکاران و مدیران بر کاهش اضطراب و افزایش تاب آوری روانی معلمان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش حمایت اجتماعی همکاران و مدیران بر کاهش اضطراب و افزایش تاب آوری روانی معلمان مناطق محروم هرمزگان انجام شده است. معلمان این مناطق، به دلیل شرایط جغرافیایی، کمبود امکانات، تراکم دانش آموز، و فشار ناشی از انتظارات بالای خانواده ها، به طور مستمر در معرض تنش ها و اضطراب های شغلی قرار دارند. شواهد پژوهشی نشان می دهد یکی از مهم ترین عوامل محافظتی در برابر مشکلات روانی شغلی معلمان، وجود شبکه حمایتی فعال همکاران و مدیران مدرسه است. این پژوهش به روش توصیفی–پیمایشی و با نمونه گیری خوشه ای، ۱۳۰ معلم دبستانی از شهرستان های محروم هرمزگان (بشاگرد، سیریک و رودان) را بررسی کرده است. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه حمایت اجتماعی زیمت، مقیاس اضطراب شغلی اسپیلبرگر و مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون بود. تحلیل داده ها با آزمون همبستگی، رگرسیون چندگانه و تحلیل کیفی مصاحبه ها صورت گرفت. نتایج نشان داد حمایت اجتماعی، به ویژه حمایت عاطفی و سازمانی، نقش معناداری در کاهش اضطراب و افزایش تاب آوری دارد. مصاحبه ها نشان داد حمایت هیجانی مدیران و فضای دوست محور میان معلمان، احساس تعلق و رضایت شغلی را تقویت می کند. نتایج همچنین بیانگر اهمیت طراحی و استقرار برنامه های حمایت محور در مدارس محروم است تا مخاطرات روانی شغلی معلمان کاهش یابد و کیفیت آموزش ارتقاء پیدا کند.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی ، اضطراب شغلی ، تاب آوری روانی ، معلمان مناطق محروم ، هرمزگان