واکاوی حقوق و تکالیف اهداکنندگان جنین در نظام حقوقی ایران با رویکرد تطبیقی و پیشنهادهای اصلاحی

مقاله حاضر با هدف ترسیم جامع حقوق و تکالیف اهداکنندگان جنین در حقوق ایران نگاشته شده است. ابتدا جایگاه مفهومی و فقهی جنین و ضرورت اهدای آن در بستر افزایش ناباروری بررسی شد. سپس قانون نحوه اهدای جنین مصوب ۱۳۸۲ و آیین نامه ۱۳۸۴ واکاوی گردید و خلاهای موجود در حمایت از اهداکننده از بیمه و جبران هزینه ها تا حق ناشناس ماندن و خدمات روانشناختی آشکار شد. در ادامه مسئولیتهای مدنی و کیفری اهداکنندگان در صورت کتمان سوابق پزشکی یا فروش، جنین با تکیه بر قواعد، تسبیب غرور و قوانین جرایم پزشکی تحلیل شد. بخش تطبیقی مدلهای بریتانیا، فرانسه و اسپانیا را برای تعیین سقف جبران هزینه ناشناسی مشروط و ثبت ملی دادههای ژنتیکی معرفی کرد. در نهایت، بسته ای سیاستی مشتمل بر، شفافیت، حمایت، نظارت و فرهنگ سازی ارائه شد و اصلاح موادی از قانون ۱۳۸۲ و جرم انگاری روشن فروش جنین پیشنهاد گردید. نتیجه گیری تاکید میکند که اهدای جنین پلی میان ایثار فردی و مصلحت عمومی است و تنها با منشور حقوق و تکالیف شفاف و نظام بیمهای اختصاصی میتوان ثبات این پل را تضمین کرد.

کلیدواژه ها:

اهدای جنین حقوق و تکالیف ، اهداکننده ، مسئولیت مدنی ، نظام حقوقی ایران ، فقه امامیه