مطالعه تطبیقی تجربه تدوین قانون جامع در نظامهای حقوقی مختلف

تدوین قوانین جامع به عنوان یکی از مهمترین ابزارهای ساماندهی و انسجام نظام حقوقی در هر کشور متاثر از ساختار حقوقی، اجتماعی و سیاسی خاص آن کشور است. این مقاله با بهره گیری از رویکرد تطبیقی به بررسی و تحلیل فرآیند تدوین قانون جامع در نظام های حقوقی نوشته مانند فرانسه و ایران کامن لا مانند ایالات متحده و انگلستان و نظام های مختلط (مانند هند و آفریقای جنوبی) می پردازد. یافته ها نشان می دهد که موفقیت و کارآمدی قوانین جامع به میزان مشارکت ذینفعان، شفافیت فرایند قانون گذاری، توجه به مطالعات تطبیقی و سازوکارهای نظارتی بستگی دارد. در کشورهای حقوق نوشته نقش کمیته های کارشناسی تخصصی و نظام مندی فرایند تدوین برجسته است؛ در حالی که در نظام های کامن لا توجه به مشاوره عمومی و اجماع جامعه مدنی پررنگ تر می باشد. این پژوهش با تحلیل چالش ها، فرصت ها و نقاط قوت موجود در نظام های مختلف، پیشنهاداتی برای ارتقاء فرآیند تدوین قانون جامع در بسترهای حقوقی گوناگون ارائه می کند. نتایج مطالعه می تواند الگویی کارآمد برای نظام های حقوقی در حال اصلاح و تدوین مقررات جامع باشد.

کلیدواژه ها:

قانون جامع ، تدوین ، نظام های حقوقی ، مختلف ، کارشناسی ارشد حقوق خصوصی ، دانشگاه تهران