نقش پزشکی قانونی در تقدم و تاخر مرگهای ناشی از تصادفات رانندگی

در حقوق ارث وراث باید در زمان فوت مورث زنده باشند اگر چند نفر که از یکدیگر ارث میبرند در یک حادثه به طور همزمان یا با اختلاف زمانی نامعلوم بمیرند مسئله ی ارث بردن آنها از یکدیگر دچار ابهام میشود. مطابق فقه امامیه و ماده ۸۷۳ قانون مدنی،ایران اگر نتوان زنده بودن شخص را در زمان فوت مورث اثبات کرد، ارث بری ممکن نیست. بنابراین در فرض مرگ همزمان یا مرگی که تقدم و تاخر آن معلوم نیست وراثت میان آنان تحقق نمی یابد. اصل بر این است که اثبات زنده بودن در زمان مرگ مورث وظیفه ی مدعی است و در صورت،شک اصل عدم وراثت جاری میشود. قاعده ی «عدم توارث در صورت عدم احراز حیات مبنای فقهی و قانونی این مسئله است. در فرضهای مشکوک علم پزشکی ممکن است بتواند در تشخیص زمان مرگ کمک کند اما در عمل این امکان همیشه وجود ندارد و باعث بروز چالش در دادگاه ها میشود.

کلیدواژه ها:

پزشک قانونی ، آثار تقدم و تاخر در فوت ، رویه قضایی ، کالبد گشایی