چالش های حقوقی و پزشکی شناسایی مجرمان از طریق بیومتریک در تحقیقات جنایی

فناوری های بیومتریک شامل روش هایی مانند اثر انگشت، تشخیص چهره، اسکن عنبیه، شناسایی صدا و تحلیل DNA در سال های اخیر به عنوان ابزاری کارآمد در تحقیقات جنایی مورد توجه قرار گرفته اند. این فناوری ها با دقت بالا و سرعت پردازش مناسب به نیروهای امنیتی و قضایی کمک می کنند تا هویت افراد را شناسایی کرده و در پرونده های جنایی مجرمان را ردیابی کنند. استفاده از این روش ها باعث کاهش خطاهای انسانی، افزایش دقت در شناسایی هویت و بهبود فرآیندهای قضایی شده است. با این حال، علی رغم مزایای گسترده فناوری های بیومتریک، چالش هایی را نیز در حوزه های پزشکی و حقوقی به همراه دارند. از منظر پزشکی، دقت این فناوری ها ممکن است تحت تاثیر عوامل ژنتیکی، بیماری های پوستی، تغییرات فیزیکی بدن و شرایط محیطی قرار گیرد که می تواند احتمال بروز خطا را افزایش دهد. در حوزه حقوقی نیز، مسائل مربوط به حریم خصوصی، رضایت افراد، امکان سوءاستفاده از داده های بیومتریک و تعارض میان امنیت عمومی و حقوق فردی از مهمترین دغدغه های مرتبط با این فناوری ها هستند. علاوه بر این، نبود قوانین و استانداردهای بین المللی مشخص می تواند موجب مشکلاتی در استفاده گسترده و قانونی از این فناوری ها شود. این مقاله با بررسی جامع مبانی نظری، کاربردهای عملی و چالش های موجود، به تحلیل تاثیرات فناوری بیومتریک در تحقیقات جنایی می پردازد. هدف این پژوهش ارائه راهکارهایی برای بهینه سازی استفاده از این فناوری، حفظ توازن میان امنیت و حقوق فردی، و تدوین چارچوب های قانونی مناسب است تا بهره گیری از فناوری های بیومتریک به شکلی مسئولانه و موثر در نظام قضایی انجام شود.

کلیدواژه ها:

فناوری ، بیومتریک ، تحقیقات جنایی ، تشخیص هویت ، حقوق ، فردی ، حریم خصوصی ، شناسایی مجرمان ، عدالت قضایی