آثار تادیبی و تربیتی ماده (۳۷ ق.م.ا) بر مجرم

تشدید مجازات همواره یکی از چالشیترین مباحث حقوق جزای عمومی را تشکیل میدهد. تعدد عنوانی(معنوی اعتباری) جرم نیز به عنوان یکی از عوامل تشدید مجازات از این قاعده مستثنی نیست. سیاست جنایی قانونگذار ایران بین شخصی که با یک رفتار مرتکب نقض چند ماده از قوانین جزایی میگردد با شخصی که با رفتارش فقط یک عنوان جزایی را نقض میکند تفاوت قائل شده. ماده ۱۳۱ قانون مجازات اسلامی در مقام بیان قاعده تعدد عنوانی جرم در جرایم تعزیری تنظیم گردیده است اما چالشهای بسیاری را از خود بر جای گذاشته است. در این پژوهش، مهمترین چالشهای تعدد عنوانی از جمله: ابهام و تردید در چگونگی تشخیص مجازات اشد، غیر قابل اجرا شدن مجازات اشد و نتایج حاصله از آن چگونگی اعمال مجازات تبعی و تکمیلی و مرز جدایی تعدد عنوانی و تعدد نتیجه را مورد بررسی قرار داده است. سوال اصلی تحقیق این است که آیا تقلیل یا تبدیل مجازات در صورتی که به درستی اجرا شود میتواند به اصلاح و بازسازی شخصیت مجرمان و بازگشت آنها به جامعه کمک کند؟

کلیدواژه ها:

تعدد عنوان ، جرم تشدید مجازات ، جرایم تعزیری ، تخفیف مجازات ، قانون ، کاهش مجازات ، حبس ، ماده ۳۷