ترکیب بند عاشورایی ژولیده ی نیشابوری در ادبیات آئینی

شعر عاشورایی یکی از سروده های ادبیات آئینی است که در قالب نوحه و مراثی در مناقب و رثای ائمه نوشته شده است. مرثیه خوانی و روضه و نوحه خوانی در کشور ما مربوط به اشعار دینی و مذهبی کشورمان می شود که ریشه در آئین کهن سنتهای عاشورایی مردم ما دارد. محمدحسن فرحبخشیان ملقب به ژولیده نیشابوری شاعر معاصر و محب اهل بیت در آثارش قسمتی از اشعارش را به ذکر نوحه و مراثی و مناقب اهل بیت و مصایب شهدای کربلا و روز عاشورا اختصاص داده است. از میان مراثی و نوحه ها و دیگر سروده های زیبای این شاعر ترکیب بند دوازده بندی ژولیده نیشابوری قیام نهضت عاشورا را همراه با مصایب شهدای کربلا در روز عاشورا که با قلم روان و سلیس خود با سوز و گداز ترسیم کرده بسیار چشمگیر است. با آنکه سوگ قسمت اعظم برخی اشعار عاشورایی شاعران را شامل می شود مضامین ترکیب بند عاشورایی ژولیده ی نیشابوری علاوه بر سوگ و عاطفه و حب دارای مضامین حماسه همراه با پند و اندرز و حکمت هست و بیشتر از همه پیام قیام حسینی و برپایی نهضت حسینی در این ترکیب بند آشکار هست. در این مقاله به بررسی این مضامین می پردازیم.

کلیدواژه ها:

شعر آئینی ، شعر عاشورایی ، حماسه ، سوگ ، حکمت و اندرز