اثرپذیری از قرآن و حدیث در اشعار علیشیر نوایی

شعر فارسی در سراسر روزگاران کارکرد شایسته ای در تبیین ارزش ها و باورها داشته است و در این میان توجه به درونمایه های همیشه ارزشمند قرآن و حدیث توفیقی بوده است که شاعران ادب فارسی در هر دوره کم و بیش آن را از دست نداده اند. در تحقیق حاضر کوشش شده است موضوع باورمندانه تاثیر قرآن و حدیث در اشعار علیشیر نوایی بررسی و گزارش شود. اثرپذیری این شاعر از قرآن و حدیث به شیوه های گوناگونی چون اثرپذیری واژه ای، گزاره ای، الهامی، بنیادی، تلمیحی، تاویلی، تصویری، ساختاری-سبکی و چندسویه صورت گرفته است. هدف نگارنده از این پژوهش پیش رو که به شیوه توصیفی-تحلیلی و بر اساس منابع کتابخانه ای صورت گرفته است بررسی شیوه های اثرپذیری اشعار علیشیر نوایی از آیات قرآن و احادیث بوده است. نتایج این بررسی نشان می دهد به طور کلی در شعر علیشیر نوایی اثرپذیری به شیوه تلمیحی، واژگانی، گزاره های الهامی-بنیادی و تصویری بسامد بالایی داشته و در مقابل اثرپذیری به شیوه های ساختاری، تاویلی و گزارشی در شعر او دیده نمی شود.

کلیدواژه ها:

شعر فارسی ، علیشیر نوایی ، آیات ، قرآن ، احادیث ، شیوه های اثرپذیری