ارزیابی تاثیر قارچ مایکوریزا و منابع تغذیه ای بر برخی صفات فیتوشیمیایی گیاه گاوزبان ایرانی (Echium amoenum) تحت رژیمهای آبیاری متفاوت

این پژوهش در سال زراعی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ به صورت اسپلیت فاکتوریل تلف آبیاری در سه سطح، بد در قالب بلوکهای کامل تصادفی و در سه تکرار اجرا شد. عامل اصلی شامل رژیمهای مختلف آبیاری در سه سطح بدون تنش آبیاری با تامین ۱۰۰ درصد نیاز آبی گیاه)، تنش ملایم آبیاری با تامین ۷۵ درصد نیاز آبی گیاه و تنش شدید آبیاری با تامین ۵۰ درصد نیاز آبی گیاه) و عامل فرعی به صورت فاکتوریل شامل تلقیح با قارچ مایکوریزا در دو سطح (بدون قارچ و تلقیح با قارچ به میزان ۸۰ کیلوگرم در هکتار و سطوح تغذیه ای شامل شاهد عدم مصرف کود تامین ۱۰۰ نیتروژن (معادل ۹۰ کیلوگرم در هکتار از طریق کمپوست، دامی تامین ۱۰۰% نیتروژن از طریق کمپوست دامی، زئولیتی تامین ۵۰٪ نیتروژن از طریق کمپوست دامی زئولیتی و در نهایت کود شیمیایی (NPK) بود. در این پژوهش تاثیر رژیمهای مختلف آبیاری، قارچ مایکوریزا آرباسکولار و منابع تغذیه ای بر برخی فاکتورهای فیتوشیمیایی گاوزبان ایرانی بررسی شد. نتایج این پژوهش نشان داد که برهمکنش سه گانه رژیمهای آبیاری + مایکوریزا + منابع تغذیه ای بر صفات مورد مطالعه تاثیر معنی داری را نشان نداد افزایش تنش آبیاری اثری افزاینده بر میزان، فنل، فلاونوئید قدرت احیاکنندگی و فعالیت آنتی اکسیدانی داشت. کاربرد کمپوست و مایکوریزا با افزایش میزان این صفات سبب تعدیل شرایط تنش و مقاومت بیشتر گیاه در برابر خشکی گردید به طوری که تامین ۱۰۰% نیتروژن از طریق کمپوست دامی زئولیتی، بیشترین تاثیر را در افزایش صفات فوق نشان داد بیشترین میزان فعالیت آنتی اکسیدانی نیز در شرایط تلقیح با قارچ مایکوریزا و تامین ٪۱۰۰ نیتروژن از طریق کمپوست دامی زئولیتی حاصل شد.

کلیدواژه ها:

رژیمهای آبیاری ، زئولیت ، کمپوست ، گاوزبان ایرانی ، مایکوریزا