تحلیل کیفیت مخزنی سازندهای دالان بالایی و کنگان با تاکید بر تاثیر فرآیندهای دیاژنزی بر تخلخل و تراوایی در یکی از میادین شرق خلیج فارس

سازندهای کربناته دالان بالایی و کنگان از مهمترین مخازن هیدروکربنی در شرق خلیج فارس هستند که در نتیجه تاثیر فرآیندهای دیاژنزی دارای تغییرات قابل توجهی در کیفیت مخزنی می باشند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر فرآیندهای دیاژنزی بر توزیع تخلخل و تراوایی در این سازندها انجام شده است. برای این منظور با تلفیق داده های مختلف پتروگرافی مغزه و مقاطع، نازک همراه با داده های تخلخل و تراوایی به دست آمده از آنالیز مغزه های حفاری در یک چاه از یکی از میادین ناحیه شرقی خلیج فارس، کنترل این فرآیندها بر توزیع تخلخل و تراوایی در واحدهای مخزنی K۱ تا K۳ سازندهای دالان بالایی و کنگان ارزیابی می شود. مطالعات رخساره ای منجر به شناسایی تعداد ۱۳ ریزرخساره شده است که در پنج کمربند رخساره ای قرار می گیرند و نشان دهنده یک محیط رسوبی از نوع رمپ هم شیب هستند. تحلیل فراوانی ریزرخساره ها، بافت های رسوبی و محیط های رسوبی از دیدگاه توزیع داده های تخلخل و تراوایی نشان دهنده ارتباطات معنادار و تنگاتنگی بین این عوامل می باشد. بخش عمده ای از این ارتباطات ناشی از حفظ پتانسیل مخزنی رخساره ها طی فرآیندهای دیاژنزی است. همچنین بسیاری از فرآیندهای دیاژنزی که در این سازندها رخ داده اند به طور مستقیم یا غیرمستقیم تحت تاثیر ویژگی های بافتی و رخساره ای قرار داشته اند. در رخساره های پرانرژی و دانه پشتیبان کمربند رخساره ای شول، مقادیر بالای تخلخل و تراوایی مشاهده شده اند که در آنها انحلال سبب ایجاد فضاهای خالی حفره ای و قالبی و بهبود تراوایی شده است. البته این رخساره ها ذاتا از مقادیر بالای حفرات بین دانه ای برخوردار می باشند که حاکی از پتانسیل مخزنی خوب آنها است. رخساره های دولومیتی شده پهنه جزرومدی نیز به واسطه گسترش دولومیت ها و بهبود تراوایی ناشی از آن از کیفیت مخزنی متوسط تا خوبی برخوردار هستند. از سوی دیگر رخساره های زیست آشفته و گلپشتیبان لاگونی و دریای باز عموما کیفیت مخزنی چندانی ندارند.

کلیدواژه ها:

دیاژنز ، تخلخل ، تراوایی ، فشردگی ، انحلال سیمانی ، دالان بالایی ، کنگان