راهبردهای نهادی آموزش و پرورش در ارتقای کیفیت فضاهای یادگیری بازخوانی انتقادی از منظر عدالت آموزشی

محیط یادگیری نه تنها بستر انتقال دانش است بلکه زمینه ساز رشد اجتماعی عاطفی و فکری دانش آموزان نیز محسوب می شود. در این مقاله مروری با تمرکز بر سیاست ها و عملکردهای نهاد آموزش و پرورش، نقش این نهاد در شکل دهی به فضاهای یادگیری بررسی می شود. روش مطالعه بر پایه مرور تحلیلی پژوهش های داخلی و خارجی طی دو دهه اخیر است که در آن به شاخص هایی چون عدالت فضایی، امنیت روانی، انعطاف پذیری، محیط و مشارکت پذیری پرداخته شده است. یافته ها نشان می دهند که وجود برنامه ریزی های غیرمتمرکز، حمایت های منابع انسانی و تعامل فعال مدرسه با جامعه نقش کلیدی در شکل گیری محیطی اثربخش برای یادگیری دارند. در پایان مقاله با ارائه چارچوبی پیشنهادی برای بازتعریف سیاست های محیط یادگیری به ضرورت بازنگری در الگوهای مدیریتی تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، محیط ، یادگیری ، عدالت آموزشی ، سیاست گذاری تربیتی ، کیفیت فضاهای مدرسه