بررسی جامعه شناختی مسئله فرزند آوری جوانی جمعیت و نقش آن در توسعه پایدار کشور ایران

مسئله جمعیت و فرزندآوری به عنوان یکی از بنیادی ترین عوامل شکل دهنده ساختار اجتماعی، اقتصادی و سیاسی هر کشوری همواره مورد توجه اندیشمندان و سیاست گذاران بوده است. افزایش جمعیت و فرزندآوری یکی از امور ضروری و مهم در کشور، خصوصا در زمان حاضر می باشد. اگر جمعیت رو به افزایش نهد، بی شک کشور در آینده از نظر نظامی، دفاعی، اقتصادی و... وضعیت ایده آلی خواهداشت. در حقیقت یکی از عوامل مهم اقتدار و از پایه های اصلی قدرت و رشد اقتصادی و اجتماعی هر کشور، جوانی جمعیت محسوب می شود. جمعیت جوان در هر کشور نقش بسیار مهمی در توسعه و پیشرفت اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی ایفا نماید و زمینه توسعه پایدار را ایجاد می کند. مقاله حاضر با هدف تبیین مسئله فرزندآوری و جوانی جمعیت و نقش آن در توسعه پایدار کشور، ایران به بررسی تاثیر ساختار جمعیتی جوان بر توسعه اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی پرداخته و یافته های این بررسی نشان داد که جمعیت جوان با فراهم آوردن نیروی کار فعال، افزایش تقاضا و مصرف، ارتقای ظرفیت پس انداز و سرمایه گذاری و ایفای نقش کلیدی در نوآوری و کارآفرینی می تواند موتور محرکه رشد اقتصادی و افزایش بهره وری باشد. در بعد اجتماعی، جوانی جمعیت به پویایی و انسجام اجتماعی کمک کرده، بار سالمندی را کاهش داده، سلامت و آموزش را ارتقا بخشیده و مشارکت اجتماعی و سیاسی را تقویت می کند. در حوزه زیست محیطی، نیز نسل جوان به دلیل آگاهی بیشتر و پتانسیل نوآوری در زمینه فناوری های سبز می تواند نقش مهمی در حفظ محیط زیست و دستیابی به توسعه پایدار ایفا نماید.

کلیدواژه ها:

فرزندآوری جوانی ، جمعیت ، توسعه اقتصادی ، توسعه اجتماعی ، توسعه پایدار